🖤..වෙන්දේසි වූ පතිවත--💔 | Wendesi U Pathiwatha

🖤..වෙන්දේසි වූ පතිවත--💔

කතෘ-හංසි සංදීපනී✍️

අඩ නිරුවතින් ඇඳ කොනක කල්පනා කර කර ඉදපු මම ගැස්සිලා ගියේ ආක්ෂාගෙ කටහඩට.

"රිතූ...කස්ටමර් කෙනෙක් එනවලු........."

"මොකක්...අද නම් තව බෑ බන්..මේ මිනිහා මාව මැරුවේ නැති ටික විතරයි.."

මම උත්තර දුන්නේ නින්ද ගිහින් ඉදපු නාකියව ඇස් කොනින් පෙන්නන ගමන්.

"නාකි මෑන්ට එච්චර දෙයක් කරගන්න පුළුවන්ද..හිකිස්..මේ ඒවගෙන් වැඩක් නෑ.ඩේසි මැඩම් කිව්වා උඹව එවන්න කියලා..දන්නවනෙ සැර..."

එහෙම කියලා ආක්ෂා ගියා.මම ඇදෙන් නැගිට්ටේ ඇඳුම් ටික ඇදගන්න හිතාගෙන.

"කොහෙද කෙල්ලේ යන්න හදන්නේ..මෙහෙට එන්න......"

නාකි මනුස්සයා අවදි වෙලා.එයා මගේ අතින් ඇදලා අරගෙන ආයෙත් මාව ඇඳට පෙරල ගත්තා.තවත් තත්පරයකින් ඒ රළු අත් මගේ පපුව මත දඟ කරද්දි අතොරක් නැති සිපගැනීම් වලින් මගේ ඇඟ කිලිපොලා ගියා.මට දැනුනේ පිළිකුලක්.

"සර්....සර්ගෙ වෙලාව ඉවරයි..මට වෙන වැඩකට යන්න තියෙනවා..එක්ස්කියුස් මී..."

මං කස්ටමර්ව තල්ලු කරලා දාලා විසි කරලා තිබුණ ඇඳුම් ටිකත් උන්ඩි කරගෙන එළියට දිව්වා.

"මං හෙටත් එන්නම්කො කෙල්ලේ...."

කාමරේ ඇතුළේ ඉදන් ඒ මනුස්සයා කෑගහනවා දුවද්දි මට ඇහුණා.

කලබලෙන් ඇඳුම් ටික ඇගේ පටලවගෙන මං ඩේසි මැඩම් හොයාගෙන ගියේ මොන තරම් අමාරු වුණත්  මැඩම්ට පිටින් යන්න බැරි බව දන්න නිසයි.

මම රිතූ.නමේ තව කෑල්ලක් තිබුණා අහිංසා කියලා.ඒත් දැන් මම ඒක පාවිච්චි කරන්නේ නෑ.මොකද ඒක මගේ ජොබ් එකට කොහෙත්ම ගැලපෙන්නේ නැති නිසා....මං කරන දේ ජොබ් එකක්ද කියන්නවත් මං දන්නේ නෑ.ඒත්...අකමැත්තෙන් වුණත් මං ඒක කරන්නේ වෙන කරන්න දෙයක් නැති නිසා...ඔව්...මං ගණිකාවක්...බිරිඳගෙන් සෑහීමකට පත්වෙන්න බැරි පිරිමි,ජීවිතේ කලකිරුණු පිරිමි,සෙක්ස් ජීවිතේම වෙච්ච පිරිමි...මේ හැම විදිහෙම අය ඩේසි මැඩම්ගේ ක්ලබ් එක මුවාවෙන් අපි එක්ක ආල රැගුම් පානවා..ලොකු ලොකු මිල ගණන්වලට වෙන්දේසි වෙලා අපි අන්තිමට වැටෙන්නේ අපිට වැඩිම මිලක් ගෙවන මිනිහගේ අතට...සමාජෙ මං කරන දේ අනුමත නොකරන්න පුළුවන්...ඒත්..ඒත් මං මේ දේවල් කරන්නේ මගෙ අම්මා වෙනුවෙන්...ලෙඩින් දුක් විදින මගෙ වයසක අම්මගෙ පණ ගැට ගැහිලා තියෙන්නේ මං ඇඟ විකුණලා හම්බ කරන සල්ලි නිසා....

"රිතූ...කස්ටමර් කෙනෙක් ඔයාව ඉල්ලුවා.ඕකේ.ට්වෙන්ටි මිනිට්ස් දෙන්නම් ලස්සනට රෙඩි වෙලා ඉන්න.මෑන් ලොකු සල්ලිකාරයෙක්..ඔයාගේ උපරිමෙන් එයාව සතුටු කරන්න නැත්තම් අම්මගෙ බෙහෙත් වලට ඕන සල්ලි වෙලාවට හොයාගන්න බැරිවෙයි... "

ඩේසි මැඩම් මට කිව්වේ බැරෑරුම් බැල්මක් ඇස් දෙකේ රඳවාගෙන..එයා කිසිම මනුස්සකමක් නැති ගෑනියෙක් කියලා හිතුනද..එහෙම නෑ...එයත් මං වගේම කාලකණ්නි වුණ ගෑනියෙක්..තාත්තෙක් නැතුව තනි වුණ දරු පැටව් තුන්දෙනාට කන්න බොන්න දෙන්නෙ මැඩම්..රුපියලත් එයාට වටිනවා....මේකෙ වැඩ කරන අපි දෙතුන් දෙනා සහයෝගෙන් ජීවත් වෙන්නේ...අපිට අපි විතරයි....පොදු කාරණාව අපි මේ තත්වෙට වැටුණෙ ආදරේ කරන්න ගිහින් අවස්ථාවාදී පිරිමින්ට රැවටුණ නිසා.

--------------

---------------------------------

ඉක්මනින්ම වොෂ් එකක් දාගෙන  දුහුල් ඇදුමකින් සැරසිලා මම ඇඳ උඩින් වාඩි වුණා.

කස්ටමර් පරක්කුයි....දැන් හවස් වෙන්නත්  ළගයිනෙ අප්පා.අම්මගෙ බෙහෙත් ටික දෙන්න පරක්කු වෙනවා....

කල්මරමින් ඉද්දි මගේ ඇස් යොමු වුණේ කණ්නාඩිය දිහාවට...රෝස පාට දුහුල් ගවුම විලි වසන නොවසන ගානයි...කණ්නාඩියෙන් පේන ඒ රූපෙ අදටත් එදා වගෙම ලස්සනට පේනවා....මූණ පුරාවට උලපු මේකප් තට්ටුවත්,සුකුරුත්තන් ආභරණත් නැත්තම් මීට අවුරුද්දකට කලින් ඉදපු අහිංසාමයි...එදත් මං මේ විදිහටම කෙනෙක් එනකල් බලන් හිටියා....හැබැයි....ඒ සල්ලි වලට ඇඟ උලන් කන සල්ලාලයෙක් එනකල් නෙවෙයි..මං පණ තරම් ආදරේ කරපු කෙනා වෙනුවෙන්.....මීට අවුරුදු එකහමාරකට කලින් ගෙවුණු ඒ දවස මගෙ මතකෙට ආවෙ නිරායාසයෙන්මයි..කාමාෂාවෙන් කුලප්පු වුණ පිරිමි එක්ක ඔට්ටු වෙන හැමවෙලාවකම  මගේ ජීවිතේට කණකොකා අඩපු ඒ දවස මගෙ ඇස් ඉස්සරහා මැවිලා පේනවා....මොනදේ වුණත් අදටත් එයාට මගේ හිතේ තියෙන ආදරේ එහෙම්මමයි.

----------------

----------------------

"අහ්.....සනුක.....මට රිදෙනවා...අනේ....රිදෙනවා.........."

යටිබඩ පැත්තෙන් දැණුන වේදනාවට මගේ දතකට පූට්ටු නොවුණා විතරයි...සනුකගේ පෘෂ්ඨිමත් අතපයට යටවෙලා මං හිටියේ මාළුදැලට අහුවෙච්චි හාල්මැස්සෙක් වගේ....ඒ ස්පර්ශයන්ගෙන් සිපගැනීම්වලින් විඩාපත් වුණත් මං ඒ හැමදේම ඉවස ගත්තේ ආදරේ නාමයෙන්.හැම ආශාවක්ම ඉෂ්ට කරගෙන එයා මගේ ඇඟ මතින් නැගිට්ටා..

"සනුක....සනුක අද මං ඔයාගෙ වුණා..අනේ මාව කසාද බදිනවා නේද සනුක...."

"චිහ්....උඹට පිස්සුද ගෑනියේ...උඹ වගේ දෙකයි පනහේ ගෑනියෙක් බදින්න.මං වගෙ කොල්ලෙක්..ආ...උඹලා හොද සැපක් ගන්න විතරයි....."

ඔව්......එහෙම තමයි ඒක සිද්ධ වුණේ...ඒ හිටියෙ මං ආදරේ කරපු සනුකමද කියලා හිතාගන්න බැරිවුණා මට...සනුක කියන්නේ අපේ තාත්තයි අම්මයි වැඩ කරපු තේ වත්තේ අයිතිකාරයගෙ පුතා..වත්ත බලන්න නිතරම ආව ගියපු සනුක මගේ හිත හොරකම් කරගත්තේ එයාගෙ ගතිගුණ ගැන මට ඇති වුණ පැහැදීමටමයි...ගමේ හැමෝම සනුකගෙ ගුණ වර්ණනා කරද්දි මං තරම් සතුටු වුණ කෙනෙක් තව හිටියේ නෑ...මොකද...එයත් මට ආදරේ කරපු නිසා...ලස්සනට ගලාගෙන ගියපු ආදර කතාව දවසක් අවසන් වුණේ සනුකගේ වෙස් මූණ අළු වෙලා යද්දි....එයා මගේ හැමදේම උදුරගෙන මාව අතෑරලා දැම්මා...යන්න ගියා...කකුල් පාමුළ වැටි වැටී අඩද්දිත් එයාගෙන් ලැබුණේ පා පහරවල් විතරමයි...

"දෙයියනේ උඹ අපේ මූණේ දැලි ගෑවා...උඹට කන්න අදින්න දෙන්න මායි අම්මයි විදින දුක උඹට පෙනුනෙ නැද්ද දෙයියනේ...........උඹ තවම පුංචි එකී...ඇහැක් වගේ බලාගත්තේ අපි......ඇයි දුවේ උඹ මෙහෙම කරගත්තේ...අපිට නොගැලපෙන මිනිස්සු එක්ක ඇයිහොදැයිකම් තියාගත්තට වැඩක් නෑ කියලා උඹේ ඔය මොලේට තේරුණේ නැද්ද........උත්තර දීපන් දුවේ......."

සනුක අතින් ගෑනියෙක් වෙච්ච මම අපේ ගෙදර මැටි බිත්ති අතරේ මගේ ආදරකතාව හංගගෙන ඉන්න උත්සාහ කළත් දෙවියෝ මේ අසරණීව අම්මෙක් කළා...තාත්තා හිතේ අමාරුවට පපුවෙ අමාරුවක් හැදිලා නැතිවුණේ මං තාත්තෙක් නැති දරුවෙක්ගෙ අම්මෙක් වෙන්න යනවා කියන ආරංචිය ආව දවසෙමයි...අපිට ගමේ ඉන්න බැරි වුණා...මිනිස්සු අපිව පිලිකුල් කලා....සනුකලා වගේ ලොකු මිනිස්සු එක්ක ඔට්ටු වෙන්න අපිට බෑ කියලා අම්මා මාවත් අරන් ගමෙන් ආවා....වත්තෙ අටවගත්ත පැලටවත් අපිට අයිතියක් තිබුණෙ නැති නිසා අපි එළියට බැස්සේ හිස් අතින්....

අමනුස්ස තාත්තෙක්ට දාව ඉපදෙනවා කියලා නොදැන වැඩෙන පුංචි පැටියාව මරලා දාන්න අපිට හිත දුන්නේ නෑ....හිඟාකාලා හරි දරුවව උස්මහත් කරමු කියලා මගෙ හයියට හිටියේ අසරණ අම්මා විතරයි...........

අම්මා ඉතුරු කරගෙන තිබුණ සල්ලි,අපේ කරාබු....ඒවා විකුණලා පොඩි කාමරයක් ගත්තට පස්සේ කන්න බොන්න සල්ලි තිබුණේ නෑ....අම්මා ගෙයක් ගෙයක් ගානෙ ඇවිද්දේ වළදක් හෝදලා හරි සල්ලි හොයාගන්න.....හිතුවෙ නැති විදිහට දරු පැටියා මේ ලෝකෙ එළිය නොබලම යන්න ගියේ මේ අතරෙදි.........අම්මත් ලෙඩ ඇදට වැටුණා....පිස්සියෙක් වගේ පාරට වෙලා අඩ අඩා ඉද්දි තමයි මට ආක්ෂාව මුණ ගැහුණේ......මගෙ හැම ප්‍රශ්නෙකින්ම ගොඩ එන්න මට තිබුණ එකම විසදුම ආක්ෂා එක්ක ඩේසි මැඩම් ළගට එන එක විතරයි......අම්මටයි තාත්තටයි දුන්න ගින්දරට වන්දි ගෙවන්න මට ආත්ම සීයකටවත් බැරි වෙයි...ඒත් මං මේ වැරදි රස්සාවෙන් හරි සල්ලි හම්බකරල මං මගෙ අම්මව බලාගන්න හිත හදාගෙන ඉවරයි.

---------------

---------------------

"එන්න සර්...."

දොර ඇරෙන සද්දෙ ඇහෙද්දි මං ඒ පැත්ත බලන්නෙම නැතුව ඇදේ දිගා වුණේ එන කෙනා එන්නෙ මොකටද කියලා දන්න නිසාමයි.

"එක්ස්කියුස්මී මිස්....සර් කිව්වා මේක දෙන්න කිව්වා..."

"මොකක්......"

ඩ්‍රයිවර් සූට් එකක් ඇදගත්ත මනුස්සයෙක් පාර්සල් එකක් ගෙනත් තිබුණා.

"කවුද....මට මොකටද....මොනවද මේ...?"

"සොරි මිස්.සර් මට කිව්වේ මේ පාර්සල් එක මිස්ට දීලා මිස්ව එක්කගෙන එන්න කියලා විතරයි.මිස්ගෙ ප්‍රශ්න වලට උත්තර දෙන්න මට අයිතියක් නෑ..එළියේ කාර් එක තියෙනවා මිස් එන්න"

මේ මොන හතරබීරි කතාවක්ද..පාර්සල් එක මට දීලා ඒ මනුස්සයා එළියට ගියා.මං පාර්සල් එක කඩලා බැලුවේ මුකුත් තේරුම් ගන්න බැරුව.

"දෙයියනේ..ගොඩක් වටින සාරියක්..."

මුතු අල්ලලා ලස්සනට ඩිසයින්ග් කරපු සාරි එකත් එක්ක චූටි චිට් කෑල්ලකුත් තිබුණා.

💌මේකත් ඇඳගෙන එන්න.මං බලන් ඉන්නවා....💌

"ඩේසි මැඩම්.මොකක්ද මේ..මට කොහෙටද එන්න කියලා තියෙන්නේ..?අපි මෙතනින් පිට කොහෙවත් වැඩවලට යන්නේ නෑනේ...."

මම පහළට ගිහින් ඩේසි මැඩම්ගෙන් ඇහුවේ මේකෙ තේරුම මොකක්ද දැනගන්න.

"අනේමන්දා රිතූ.ඒ මනුස්සයා ඔයාවමයි ඉල්ලන්නේ..මෙතනට එන්නත් බෑලු...ඔයාව එවන්න කියනවා..ඕන තරම් සල්ලිත් දෙන්නම්ලු...ඔයා අකමැතිනම් යන්න එපා කෙල්ලේ..ඔයාගෙ ආරක්ෂාව ගැන මට බයයි...."

"කමක් නෑ මං යන්නම් මැඩම්.ලබන සතියෙ අම්මගෙ ඔපරේෂන් එක.මට මේ වෙලාවෙ සල්ලි ඕන.."

අන්තිමේදි මං යන්න තීරණය කළා.ඇඟ පේන ඇදුම් කෑලිම ඇඳ ඇඳ ඉදපු මගෙ ඇගට සාරියක් වැටුණම තිබුණ ලස්සන දැකලා මාත් පුදුම වුණා...අහිංසාගෙ අහිංසක පෙනුම ආයෙත් ඇවිත්.

මේ මොනවිදිහෙ කස්ටමර් කෙනෙක්ද...සාරියකුත් එවලා...මාව වෙන තැනකට ගේන්න ඩ්‍රයිවර් කෙනෙකුත් එවලා....හ්ම්ම්..සමහරවිට පොලිටීෂියන් කෙනෙක් වෙන්නැති...එයාලා මේව කරන්නේ හොර රහසෙනෙ..

යන ගමන පුරාවට මගේ ඔළුවට එක එක විදිහෙ අදහස් ආවා.ඩ්‍රයිවර් නිහඩවම ඩ්‍රයිව් කරා මිසක් මුකුත් කතා කළේම නෑ.

"මිස් මෙන්න යතුර..ටැග් එකේ තියෙන රූම් නම්බර් එකට යන්න.සර් එතන ඇති...."

සුවිසල් හෝටලයක් ඉස්සරහා කාර් එක නතර කරපු ඩ්‍රයිවර් යන්න ගියා.රෑ වෙලා තිබුණත් ඒ වෙලාවෙත් මිනිස්සු කීප දෙනෙක් ඒ අවට ගැවසුණා.මං අඩිය ඉක්මන් කළේ ඉක්මනින් මේ වැඩේ ඉවර කරලා අම්මව බලන්න යන්න ඕන නිසා...හෝටලේ ලස්සනට සරසලා තිබුණා..මොකක් හරි උත්සවයක් ඇති.... 

ම්ම්ම් රූම් නම්බර් 9.ආහ් මේ තියෙන්නේ.

ඩ්‍රයිවර් දීපු යතුරෙන් මම දොර ඇරගත්තා.ලස්සන කාමරයක්..කෙළවරේ තියෙන ජනේලයකින් ඈත බලාගෙන හිටියේ තරුණයෙක්..වයසක මනුස්සයෙක් නෙවෙයි එහෙනම්...කල්පනාවක ඉදපු නිසාද කොහෙද මං එන සද්දේ එයාට ඇහුණේ නෑ.ළගට ගිහින් මම කතා කළා.

"සර්......................................."

ඊළග මොහොතෙදි මං දිහා හැරිලා බලපු ඒ රූපෙ දැක්කම මට හිතුණේ මගේ හැම නහරයක්ම කේන්තියෙන් ඇඹරිලා යනවා වගේ.මොනතරම් ආදරයක් හිතේ තිබුණත් කාලෙකට පස්සෙ ආයෙත් ඒ මූණ දකිද්දි මට ආවෙ පාලනය කරගන්න බැරි තරම් ආවේගයක්.

"සනුක උඹ........."

"අහිංසා....."

නිරායාසයෙන්ම මගේ අත ඒ කම්මුලේ නතර වුණේ වේගයෙන්.

"උඹ ලැජ්ජ නැතුව ආයෙත් මගෙ ඉස්සරහට ආවද....මගෙ ජීවිතේ විනාස කරපු පව්කාර බල්ලා...උඹ මාව කෑවා...."

මගේ උරහිස්වලින් අල්ලලා මාව නවත්තනකල්ම ආරූඪ වෙච්ච එකියක් වගේ මං පිස්සුවෙන් එයාගෙ පපුවට  ගහගෙන ගහගෙන ගියා..

"මැණික.....මැණික මං තමයි...උඹේ සනුක....උඹේ සුදුමහත්තයා....උඹේ කේන්තිය පිට කරපන්....ඒත්...ඒත්...ආයෙත් මගෙන් ඈතට දුවන්න හදන්න එපා මගෙ රත්‍තරන්....එපා...."

එදා මට ගහලා එළවපු සනුකගේ කටහඩේ අද තිබුණේ වේදනාවක්.

"මමද මිනිහෝ දාලා ගියේ...උඹයි...උඹයි මගේ හැමදේම උදුරගෙන මාව දාලා ගියේ...."

මගේ ඇස් වලින් සට සට ගාලා කදුළු වැටුණේ අවුරුදු එකහමාරකට වඩා හිරකරගෙන ඉදපු දුක් කන්දරාව ආයෙත් අළුත් වෙද්දි.

"මගෙ මැණික...අනේ මගෙ රත්තරන්...උඹට එහෙම කළේ මං නෙවෙයි මගෙ රත්තරනේ...මං නෙවෙයි.....ඒත්.....ඒත් අනේ මට සමාවෙයන් උඹව පරිස්සම් කරගන්න බැරි වුණාට....."

ඒ කිව්වේ මොකක්ද කියලා හිතාගන්න බැරුව මං ඇස් ලොකු කරගෙන එයා දිහා බැලුවා.

"ඔව් මගෙ රත්තරනේ.....මම නෙවෙයි.....උඹේ සනුක කවදාවත් උඹට එහෙම කරයි කියල හිතනවද...මං උඹට මොනතරම් ආදරේ කළාද...."

ඇත්ත.සනුක මට ගොඩක් ආදරෙන් හිටියේ.එයා මාව ගෑනියෙක් කරලා අනාථ කරා කියන එක අදටත් මට හීනයක් වගේ තමයි...ඒත්....

"බොරු කියලා මාව රවට්ටන්න හදන්න එපා මිනිහෝ...උඹ නැත්තම් උඹේ හොල්මනද එදා මාව පාළු පැලකදි ගෑනියෙක් කළේ...එහෙම කරලා බැල්ලියෙක් වගේ මාව අතරමං කරලා ගියේ......"

මං තවමත් කේන්තියෙන්...දුකයි තරහයි දෙකම.සනුකගෙ ඇස්වලත් කදුළු..එයා සාක්කුවෙන් ෆොටෝ එකක් අරන් ඒක මගෙ අත උඩින් තිබ්බා.

"ඔයාම ඇස් දෙකෙන් බලාගන්න මැණික..උඹට එහෙම කලේ මම නෙවෙයි...මගේම නිවුන් සහෝදරයා...මං....මං...කැමති නෑ...ඒ පව්කාරයට මල්ලි කියන්නවත්...."

දෙයියනේ ඔව්.ඒ පොටෝ එකේ සනුකත් එක්ක හිටියෙ සනුක වගේම කෙනෙක්...කිසිම වෙනසක් නෑ....ඒත්....ඒත් කවදාවත් එයා මට කියලා තිබුණේ නෑ නිවුන් සහෝදරයෙක් ගැන.

"මගෙ රත්තරන් උඹට හිතුනා නේද ඇයි මං මේ ගැන කලින් නොකිව්වේ කියලා...මේ මගෙ මල්ලි වුණාට අපි අහසයි පොළවයි වගේ..අඩු වයසෙදිම කුඩුකාරයෙක් සල්ලාලයෙක් වෙලා අපේ පව්ලට ලැජ්ජ කරපු නිසා තාත්තා මල්ලිව ගෙදරින් එලවලා දේපළ මට පැවරුවා...මල්ලි ස්ත්‍රී දූෂණයක් කරලා හිරේ හිටියේ....කොහොමහරි ඌ උඹ ගැන දැනගෙන මගෙන් පළිගන්නයි මගෙ රත්තරනේ උඹට ඒ අපරාධෙ කළේ....එදාම මාව ඇක්සිඩන්ට් වුණා....ඒකත් මල්ලිගෙ වැඩක්ම තමයි...අම්මලටවත් ඔයා ගැන කියලා තිබුණේ නැති නිසා මේක යටගිහින් තිබුණේ...අවුරුද්දක් විතර කෝමා වෙලා ඉදලා සිහිය ආවට පස්සේ මං උඹව ලංකාව වටේම හෙව්වා මැණික.......අනේ මට සමාවෙයන් මේ හැමදේටම..මේ...මේ බලන්න මගේ ඔළුවේ තියෙන කැළල...."

මෑත් කරලා පෙන්නපු කොණ්ඩගස් අතරින් මං දැක්කේ ගැඹුරට කැපුණු තුවාලයක්..මං එතනම බිම ඇදගෙන වැටුණේ සනුක කිව්ව දේවල් අහලා කකුල් වාරු නැති වුණ නිසයි. 

"අනේ මට සමාව දෙනවා කියන්න අහිංසා...උඹේ සනුක උඹට ගොඩක් ආදරෙයි.....උඹ තමයි මගේ පණ....උඹට වෙච්ච හැමදේකටම මට සමාවෙයන්...උඹ ඔහොම දුක් විදින්න ඕන නෑ මැණික....මං....මං...උඹේ ජීවිතේ ලස්සන කරනවා...මං පොරොන්දු වෙනවා...."

සනුක අත්දෙක විහිදන් මගෙ ළග දණගහද්දි මං ඒ තුරුළට ගුලි වුණේ දෙවියන්ට ස්තූති කරමින්...දෙයියනේ මේ ආදරේ නිසා මං ගොඩක් දුක් වින්දා.තවත් නම් මට දුකක් දෙන්න එපා..

"යමු......."

"කො.....කොහෙද........"

සනුක මාව වඩාගෙන හිටියේ.කදුළු පිහිද පිහිද මං ඇහුවේ කොහෙද යන්නේ කියලා.

"මට ආදරෙයි නේද....?"

"ඔව්....ඒ කාලෙ වගේම..."

"එහෙනම් එච්චරයි......"

පඩිපෙළත් බැහැගෙන එයා මාව උස්සගෙන ගියා.ලොකු ශාලාවක් ඇතුළට.එක සැරේටම ඇහුණේ කන් බීරි කරවන තරමේ අත්පුඩි හඬක්..සනුකගෙ අම්මයි තාත්තයි...ඒ කියන්නේ ලොකු නෝනයි ලොකු මහත්තයයි..එයාලා දෙන්නත් හිනාවෙවී අත්පුඩි ගහන පිරිස අතරේ හිටියා..රෝද පුටුවෙන් මං ළගට ආපු මගෙ අම්මව දැක්කම මට තේරුණා සනුක මං වෙනුවෙන් හැමදේම කලින්ම ලෑස්ති කරලා කියලා.

"අහිංසා....මාව කසාද බදිනවද..?"

ආදරේ පිරිලා ඉතිරිලා යන සනුකගේ මූණ දිහා බලලා මං ඔළුව වැනුවේ ඒ වෙලාවෙ දැනුන සතුටට මගේ උගුර හිරවෙලා වගේ තිබුණ නිසා.

අන්තිමේදි මං දැනගත්තා මට මෙහෙම ඉරණමක් අත් වුණාට සනුක වගකියන්න ඕන නෑ කියලා..පහුවෙලා හරි නාඳුනන පිරිමින්ට වෙන්දේසි වෙවී තිබුණ මගේ ගෑණුකම සනුක බේරගත්තා.

කසාදෙන් පස්සේ උදා වෙච්ච රාත්‍රියෙදි සනුක හිතින් වගේම ගතිනුත් මට තව තවත් ළං වුණා...ඒ ඇසුරේ මට දැණුනේ ආදරණීය බවක්...කාමර අස්සෙ වියරුවෙන් මාව තලා පෙලපු පිරිමි ළග නොතිබුණු ආදරණීය බවක්....අන්තිමේදි...මං ගුලිවෙලා හිටියේ සනුකගේ තුරුළේ...ඔව්....මේ සැරේ නම් ඒ හිටියේ ඇත්තම සනුක...මගේ සදාකාලික ආදරේ..

-----------නිමි------------

----🌸 බුදුසරණයි!

මං......හංසි✍️

Comments System WIDGET PACK