🖤...උස්සපු මනමාලි ......👰 (අවසන් කොටස) | Ussapu Manamali 02 Kotasa

🖤...උස්සපු මනමාලි......👰

"දෙයියනේ මගේ ඇදුම් මාරු කළේ කව්ද..!"

චූටි දිහුල් ගව්මක් ඇදගෙන ඉදපු මම ඒකත් නිකන් ඇදලා නෑ වගේ.විනිවිද පේනවා.ඇදගෙන ඉදපු වෙඩින්ග් සාරි එකත් එතනම පුටුවක් උඩ තියෙනවා මං දැක්කා...ඒක ලස්සන කාමරයක්..මං මේ කොහෙද ඉන්නේ..

"මො.....මොකද කෑ ගහනවා ඇහුණේ......"

එක සැරේටම කාමරේ දොරත් ඇරගෙන කවුදෝ දුවගෙන එනකොට මට ආයෙත් කෑ ගැහුණා.

"ඈඈඈඈ............."

"ඔය සද්දෙ නවත්තනවා ඕයි...තමුසෙ කන්නේ ඝණ්ඨාර ද....."

මාස්ක් එකකින් මූණ වහගෙන ආපු කොල්ලෙක්...මේ කව්ද මේ...!

මං ළග තිබුණ රෙද්දක් ඇදලා අරගෙන ඇගට දාගත්තේ මූණ ජම්බු ගෙඩියක් වගේ රතු වෙද්දි.

"ක.....කවුද තමුසෙ.....ඇයි.....මාව මෙහෙ ගෙනාවෙ.............මට යන්න දෙනවා......."

"හෝව් හෝව් මැඩම් කෑ ගහන්නෙ නැතුව කතා කරමු..කොහෙද දැන් යන්න ඕන.....ම්ම්හ්.....පාරෙ දුවද්දි නම් මට හිතුණේ යන්න තැනක් නෑ කියලා....ඒකයි උදව් කළේ...."

"උදව්....උදව් කරන්නෙ මෙහෙම හිරකරගෙනද...මොකද තමුසේ මූණ වහගෙන...හොරෙක්ද තමුසෙ..කියනවා.....කියනවා කව්ද මගෙ ඇදුම් මාරු කළේ...."

මගෙ හිත කිව්වා ඇදුම් මාරු කළේ මෙයාමයි කියලා.දැණුන ලැජ්ජාවටයි කේන්තියටයි මගේ ඇස් වල කදුළු පිරිලා තිබුණේ මට නොදැනිමයි.

"මමයි මාරු කළේ...මුකුත් දැක්කේ නෑ...බඩ ළග තියෙන ලපේ ඇරෙන්න........"

"තමුසෙට මම................."

අතත් උරුක් කරගෙන එයා දිහාවට පැනපු මම බිම වැටුණේ එයාවත් පෙරළගෙන...ඒ ශක්තිමත් අත් මාව හිර කරලා අල්ලගෙන තිබුණා...මගේ හුස්ම ඒ මූණ පුරාවටම විසිරෙද්දි මං දැක්කා ඒ ඇස් වල මොකක්දෝ හුරුවක්......මගේ මූණ බෙල්ල ඒ ස්පර්ශයට නතු වෙලා තියෙද්දි මට දැනුනේ අමුතුම ඇගීමක්..ඒ පිරිමැදීමට අවනත වෙලා මං හිටියේ හීලෑ වෙච්ච පූස් පැටියෙක් වගේ.....වැඩි වෙලාවක් නොගිහින්ම මට තේරුණා මේක හොද දෙයක් නෙවෙයි කියලා...දෙයියනේ මං දන්නෙවත් නෑ මේ මිනිහා කවුද කියලා..

"අයින් වෙනවා.......අයින් වෙනවා මගෙ ළගින් අතාරිනවා මාව.....අදුරන්නෙවත් නැති තමුසෙ මාව මෙහෙම ළගට ගත්තේ මොන හයියකින්ද..."

"මම ළගට ගත්තේ නෑනේ...ඔයානෙ මගෙ ළගට පැන්නේ...."

අපොයි ඒකත් ඇත්ත.මං දනි පනි ගාලා නැගිටින්න උත්සාහ කරද්දි එයා අතින් ඇදලා මාව නතර කළා.

"මැණික....දැන්වත් පුළුවන්ද මට ඔයා ළගට එන්න........."

මාස්ක් එක ගලවලා දාපු ඒ මූණ දිහා මං බලන් හිටියේ පුදුමයෙන්...ඊටත් වඩා මගේ පපුව ඩ්‍රම් ගහනවා සතුටට...දෙයියනේ දේව්...!

"දේ..ව්..ඔයා...........?"

"ඔව් මම තමයි......සතුටු නැද්ද මාව දැකලා......"

ඒ ප්‍රශ්නෙට උත්තරයක් මට මතක් වුණේ නෑ.....අනේ මට මොනතරම් සතුටුද.....මං හිතුවෙ මට ආයෙත් එයාව දකින්න ලැබෙන එකක් නෑ කියලා.......වචන පිට වෙන්නෙ නැති නිසා මං ඔළුව වැනුවෙ ඔව් කියලා අගවන්න.

"දන්නවද මං ආදරෙයි......."

මං මුකුත් හිතන්නත් කියන්නත් කලින් එයා මං දිහාවට පහත් වුණා..ඒ තොල් මගේ තොල් එක්ක ගැටෙද්දි මගේ ඇගිලි එයාගෙ පිට පුරා දග කරමින් තිබුණා........රාජ්වීර්වත් අම්මලාවත් මොහොතකට අමතක කරලා මං ඒ තුරුළට තව ගුලි වුණා...මං හිටියේ මෝහනය වෙලා වගේ.......ජීවිතේ පළවෙනි වතාවට මං පිරිමියෙක් නිසා පිස්සුවෙන්......ඔව් දේව් මාව පිස්සියෙක් කරලා.

මගේ දුහුල් ඇදුම ගැලවිලා විසිවෙන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ......පැය ගානකට පස්සේ පොරබදලම මහන්සියට මගේ ඇස් පිය වුණේ දේව්ගෙත් මගෙත් අනාගතේ ගැන ලස්සන හීන මට මැවි මැවී පේන්න ගනිද්දි.

-------------------------

--------------------------------

"ඔව්...කෙල්ල ඉන්නේ මගෙ ළග...ඒ වැඩේ හරි...."

අඩ නින්දෙන් ඇහුණ දෙයක් නිසා මගේ ඇග සීතල වෙලා ගියා..දේව්...කා එක්කද මේ කතා කරන්නේ...හිත හිත ඉන්නවට වඩා ශුවර් කරගන්න එක හොදයි කියල හිතුණ නිසා මං ඇදෙන් නැගිට්ටා නෙවෙයි පැන්නා....පුලුවන් ඉක්මනට දොර ළගට දුවගෙන ගියත් මට ඇහුණා කාර් එකක් ස්ටාට් වෙනවා..දේව් යන්න ගියා.

"දෙයියනේ මේ මොකක්ද වුණේ....දේව් රාජ්වීර්ට මාව දෙන්නද හදන්නේ....අයියෝ මං මොකක්ද මේ කරගත්තේ......"

දොර ළගම බිම වාඩි වෙලා මං පොළව බදාගෙන ඇඩුවා.මං රැවටුණා....දේව් මාව රැවැට්ටුවා...එයා....එයා රාජ්වීර්ට මාව දෙන්නයි හදන්නේ....අනේ ඒ මිනිහා මැරෙනකල්ම මට වද දේවි..අනේ මං මොකක්ද කරන්නේ....

අහස පොළව ගැටලන්න කල්පනා කළත් මට දැනුනේ දුකක් විතරමයි....මං ආදරේ කරපු දේව් මාව රැවැට්ටුවා....ඇයි දේව් ඔයා එහෙම කළේ මට.....ඇයි...

-----------------

--------

ඒ වෙද්දි උදේ පාන්දරමයි කියලා මට හිතුණේ ජනේලෙන් ඈත බලද්දි..ග්‍රිල් නිසා මට එතනින් පනින්නවත් විදිහක් නෑ.

තවත් පැය භාගෙකින් විතර ආයෙත් කාර් එකක් එනවා ඇහුණ නිසා මට දැණුනේ පුදුම සතුටක්...අනේ දේව් ඇවිත්ද....

දොර ඇරගෙන දේව් ඇතුළට එනකල් මට ඉවසුමක් තිබුණේ නෑ..මං..මං කොච්චර බය වුණාද...

ඒත්.....ඒත් ඒ ඇවිත් ඉදපු කෙනා.....!

"කොහොමද කෙල්ලේ....."

ආයෙත් සැරයක් රාජ්වීර් ගෙ මූණ දකින්න සිද්ද වුන එක ගැන මගේ හිත බයෙන් ඇකිලිලා ගියා.

"රා...රා..ජ්වීර්....."

"මාව දැක්කම පුදුමයිද....උඹ හිතුවද එච්චර ලේසියෙන් පැනලා යන්න පුළුවන් කියලා ආහ්.....මේ කරපු දේවල් වලට උඹට වන්දි ගෙවන්න වෙයි...ඔව්...අනිවාරෙන්ම..."

රාජ්වීර් මගේ නිකට තද කරද්දි දත් වලට තුවාල වෙලා කට ඇතුළෙන් දැනුණේ ලේ රසක්..

උන් ටික මාව වාහනේට දාගත්තා..දගලලා වැඩක් නෑ කියලා දන්න නිසාම මං පාඩුවෙ හිටියේ  පුළුවන් තරම් රාජ්වීර්ට ඈතින් වාඩි වෙලා.

"උඹ නම් යක්ෂ කෙල්ලෙක්...මං ඒකමයි උඹට කැමති....ආයෙත් නම් උඹට පැනලා යන්න වෙන්නෙ නෑ...මං උඹව අද මගේ කරගන්නවා..ඔව්....සදහටම....."

අපි මේ යන්නේ අපේ ගෙදරට කියලා මට පාර දකිද්දි තේරුණා..හැමදේම ඉවරයි..දේව් මට මෙහෙම කළේ ඇයි කියලා දැන ගන්න මට ලොකු උවමනාවක් තිබුණා.....ඊයේ මං එක්ක සතුටින් ඉදපු ඒ වෙලාවෙ එයාගෙ ඇස් වල මං දැකපු දේ බොරුවක්ද....මං හිතුවෙ එයා මට ආදරෙයි කියලනේ..

"මොකද උඹ සද්දයක් නැත්තේ ආ...කට නැද්ද...."

"දේ....ව්..එයා......"

මං අහන්න උත්සාහ කරපු දේ කටින් පිට වුණේ නෑ...ඒත් ඒ නම ඇහෙද්දි රාජ්වීර්ගේ මූණේ තිබුණේ සමච්චල් සහගත හිනාවක්.

"මගේ පුතා ගැනද අහන්නේ....හහ්..හහ්...හා......කෙල්ලේ උඹව අයිති පුතාට නෙවෙයි මට....මේ මට..........."

ඒ ඇහුණ දේවල් ඇත්තක් කියල විස්වාස කරගන්න බැරුව මට ගොත ගැහුණා...දේව් කියන්නේ මේ මිනිහගෙ පුතාද.....දෙයියනේ....දේව් මාව එයාගෙ කරගෙන ඉවර වෙලා තාත්තට දෙනවද.....දෙයියනේ මං සෙල්ලම් බඩුවක්ද...

මගේ හැම බලාපොරොත්තුවක්ම ඒ වෙලාවෙ බිදිලා ගියා..මං මේ තරම් වෙලා හිතන්න උත්සාහ කළේ මේකට දේව්ගෙ සම්බන්ධයක් නෑ කියලා...ඒත් නෑ............හැමදේම එළි වුණා....දේව් උඹ කොහොමද මට මෙහෙම කලේ...

කාට ශාප කරත් දැන් මොකටද...තව ටික වෙලාවකින් අපි ආවෙ මගේ ගෙදරට...ඊයේ සැරසිලි තවමත් එහෙමමයි....අම්මයි තාත්තයි අක්කයි මාව දැක්කම ගැස්සිලා ගියා.

"අනේ මගෙ දුවේ...කරදරයක් නෑ නේද...ඔයා හොදින් නේද...."

මට දැණුනෙ මං අම්මගෙ තුරුලට ආවෙ අවුරුදු ගානකින් වගේ.මං හොදටම ඇඩුවා...මාව මේ නරුමයට බන්දලා දෙන්න හැදුවට මොකෝ තාත්‍තගේ මූණේ තිබුණේ කියාගන්න බැරි කණගාටුවක්...එයා පසුතැවෙනවද.

"පවුලේ නාට්‍යය ඉවර නම් අපි කසාදෙ ඉවරයක් කරමුද...මට තවත් බලන් ඉන්න බෑ...."

රාජ්වීර් මාව අම්මගෙ ළගින් ඇදලා ගත්තා.ක්ෂණිකවම තාත්තගෙ අත ඉස්සුනත් අම්මාගෙ බැල්මට පුළුවන් වුණා එයාව සන්සුන් කරන්න...අනේ....මගෙ ඉරණම මෙහෙමද විසදෙන්නේ.

ගිවිස ගැනීම ඉවරවෙන්නයි යන්නේ...මගේ අත්සන දාන්න කියලා රෙජිස්ටාර් කියපු වෙලාවෙ මට කදුළු න්වත්තගන්න බැරිවුණා..දේව්....අනේ දේව් ඔයා මට ආදරේ නැද්ද...කසාද සහතිකේ පෙගෙන තරමට කදුලු සට සට ගාලා වැටෙනවා.......හිතට ශක්තිය අරන් මං මගෙ අත්සනේ පළවෙනි අකුර ලිව්වේ ඉරණමට එකග වෙන්න හිතහදාගෙන.

"ඕක නවත්තනවා............."

එක සැරේටම එතනට කඩාගෙන වැදුණේ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි..දේව්....ඒ ඇස් කේන්ට්ජියෙන් ගිනි ගන්නවා.

මොකක්ද මෙතන වෙන්නෙ....මං මාරුවෙන් මාරුවට රාජ්වීර්ගෙත් දේව්ගෙත් මූණ බැලුවෙ මුකුත් හිතාගන්න බැරුව.

"පුතේ......"

රාජ්වීර් දේව්ට පුතා කියලා කතා කළත් ඒ ආමන්ත්‍රණයෙ තිබුණේ කේන්තියක්.

"නවත්තනවා ඔය විකාරෙ..මං තමුන්ගෙ පුතත් නෙවෙයි...තමුසෙ මගෙ තාත්තත් නෙවෙයි......මට වඩා හොදට ඒක තමුන් දන්නවනේ මිනිහෝ........උඹ මගේ අම්මයි තාත්තයි මරා ගත්තා....උඹ මාව අනාථයෙක් කළා...

දේව් දුවගෙන ඇවිත් අල්ලගත්තෙ රාජ්වීර්ගෙ කොලර් එකෙන්.

"උඹ එහෙනම් ඇත්ත දැනගෙන නේද...මං උඹ ගැනත් බලාගන්නම්...අම්මලා ගිය තැනටම යන්න ඕන වෙලා වගේ....."

රාජ්වීර්ගෙන් දේව්ට ලැබුණේ වේගවත් කම්මුල් පාරක්.

"ඔව් මිනිහෝ.....මං ඇත්ත දැනගත්තා....උඹ මිනීමරුවෙක්....උඹ මගෙ අහිංසක අම්මයි තාත්තයි මරලා දැම්මා බිස්නස් එක උදුර ගන්න ඕන නිසා...මගේ මාමාගෙනුත් මාව ඈත් කළා...උඹ රගපෑවා නේද මගේ තාත්තා විදිහට....තවත් උඹට රැවටෙන්නේ නෑ මං......"

"ඔව්...ඔව් මං උන් දෙන්නව මැරුවා..උඹවත් නොමරා තියන් හිටියේ උඹේ වේ## අම්මා උඹට බිස්නස් එකේ අයිතිය පවරලා තිබුණ නිසා...ඒ ඉතුරු භාගෙත් උඹට කියලා ලියවගෙන මගේ කුඩු බිස්නස් එකට සල්ලි හොයාගන්නයි මං හිතන් හිටියේ........උඹ මේවා දැනගත්තා කියලා මොනවා කරන්නද බල්ලෝ...."

දේව් මහ හයියෙන් හිනා වුණා.

"උඹේ කටින්ම මේවා එළියට ගන්නයි මට ඕන වුණේ....පොලිස්...මේ මිනිහව ඇරෙස්ට් කරන්න....මුගේ හැම අපරාධයක් ගැනම දැන් ඔයාලා දන්නවා.."

ඊලගට දොරෙන් ඇතුළු වුණේ පොලිස් නිලධාරීන් කීපදෙනෙක්...රාජ්වීර්ගේ කෑගැහිල්ල ගණන් ගන්නෙ නැතුවම එයාලා මාංචු දැම්මා...රාජ්වීර්ව දාගතපු ජිප් එක එතනින් යනකල්ම මට දැණුනේ හීනයක් වගේ..මොකක්ද මේ වුණේ....

"මාමේ..මට සමාවෙන්න...මං පරක්කු වුනා නම්.....ඔයා කිව්ව විදිහටම මං මිහිදිව කිඩ්නැප් කළත් මට එයාව පරිස්සම් කරගන්න බැරිවුණා....සමාවෙන්න ...."

තාත්තා ඇවිත් දේව් බදාගෙන මං දිහා බැලුවා.ඔයා පරක්කු නෑ මගෙ පුතේ....සමාව ඉල්ලන්න එපා..මමයි සමාව ඉල්ලන්න ඕන..........මං...මං හිතුවෙ නංගියි මල්ලියි එක්ක ඔයාවත් ඒ ගින්න නිසා අපිට නැති වුණා කියලා....මට සමාවෙන්න ඔයාව තනිකළාට..."

"නෑ මාමේ ඔයාගෙ වැරැද්දක් නෑ...මේක මෙහෙම විසදගන්න උදව් කළාට ඔයාට පින්....නැත්‍තන් මං අදටත් හිතන් ඉන්නේ ඒ මිනිහා මගේ තාත්තා කියලා...."

"හ්ම්ම්....එදා මනමාලි බලන්න ආවට පස්සෙ මං ඔයා ගැන හොයල බැලුවේ මට ඔයාව හිතට අල්ලපු නිසා...පස්සෙ හොයල බල්ද්දි මං දැනගත්තා එදා ආවෙ ඔයාගෙ අම්මයි තාත්තයි නෙවෙයි කියල.....බැලින්නම් ඔයා මගෙ නංගිගෙයි මල්ලිගෙයි මිනීමරුවගෙ පුතා........අන්තිමේදි මං හැමදේම හොයාගත්තා..."

ඒ දෙන්නා කතා කරනවා.අම්මයි මායි අක්කයි මීක් කියල සද්දයක් නෑ...අපි මේ හැමදේම දැනගත්තේ අද..

"මිහිදි.....මාව කසාද බදිනවද......"

දේව් මාව වඩා ගත්තා....මං තාත්තගෙ දිහා බැලුවේ මොකක් කියන්නද කියලා හිත හිත.මට මීට වඩා සතුටක් වෙන කොහෙන්ද...

"කල්පනා කරන්න දෙයක් නෑ.......නෑනා අයිති මස්සිනාටම තමයි....සතුටින් ඉන්න දෙන්නම...."

ඔව් එහෙම තමයි වුණේ...මං තමයි උස්සපු මනමාලි....දේව් මේ දැනුත් මාව උස්සගෙන ඉන්නේ🙈....

----නිමි------

මං.......හංසි✍

Comments System WIDGET PACK