💔---උණු කදුළු---💔 | Unu Kadulu

💔---උණු කදුළු---💔

"අ....ආකාෂ්...ඔයා වැටෙයි ආකාෂ්....බලන්න....ඔයා හොදටම බීලා......."

ආකාෂ් මාව ගණන් ගත්තෙවත් නෑ....මගෙ ඇගෙත් හැප්පීගෙනම ගේ ඇතුළට ආවා.එයාට ඇවිදගන්නවත් බෑ....හොදටම බීලා..

"අනේ ඔහොම ඉන්න ආකාෂ් මම ඔයාට උදව් කරන්නම්...."

මම එයාව අල්ලගන්න කළින් ආකාෂ් අපේ කාමරේට ගිහින් දොර වහගත්තා.මම අත රිදෙනකල් දොරට ගැහුවා.ඒත් එයා දොර අරින්නේ නෑ.මට උත්තර දෙන්නෙත් නෑ.අනේ මට එයාට දෙහි එකක් ගෙනිහින් දෙන්න ඕන.ඒත් දොර වහලනේ...අයියෝ...

මට ඇඩෙන එක නතර කරගන්න බෑ....එයා හැමදාම එහෙමයි..මාව ගණන් ගන්නේ නෑ....කලාතුරකින් තමයි බොන්නෙ නැතුව ඉන්නේ.....අම්මා ඉන්න දවසක තමයි එහෙමත්........මං එයාගෙ කසාද බිරිද වුණාට මට එයා ගැන තිබුණේ ලියැවිල්ලෙන් ලැබුණු අයිතිය විතරයි.....මම හරිම අවාසනාවන්තයි...මම එයාට මගෙ පණටත් වඩා ආදරේ කරලත් එයා මට චුට්ටක්වත් ආදරේ නෑ..

අකුණු සැර වදිනවා වගේ තද වේදනාවක් මගෙ ඔළුවෙන් දැනෙනවා....හරිම අමාරුයි....එයා දොර අරින පාටක් නැති නිසා මම දොර ළග බිම වාඩි වුණා.එහෙම්මම මට ඇස් පියවෙන්න ඇති.

--------------------

-------------------------------

මම සංජානා.මගේ කලින් සර්නේම් එක මං දන්නේ නෑ..දැන් නම් මම සංජානා එදිරිවීර.....ඒ ආකාෂ්ගෙ වයිෆ් නිසා...........අකාෂ්ගෙයි මගෙයි කසාදෙ සිද්ධ වුණේ ප්‍රපෝසල් එකකින්...අම්මා තාත්තා නැති මම හැදුනේ අනාථ නිවාසෙක..ආකාෂ්ගෙ අම්මා තමයි මං ඉදපු ළමා නිවාසෙ බලාගත්තේ...ඒ අම්මා මට හරි ආදරෙයි...අම්මටයි ඕන වුණේ මාව ආකාෂ්ට කසාද බන්දවන්න...එදා මං හිතුවා මං ගොඩාක් වාසනාවන්තයි කියලා..මට හොද පවුලක්..හොද මහත්තයෙක් ලැබුණා කියලා...

ඒත්.......................................එයා කවදාවත් මාව බිරිද විදිහට පිළිගත්තේ නෑ...අද වෙනකල් එයා මගෙ අතින්වත් අල්ලලා නෑ.....එහෙම තියා මට හොදින් කතා කරලාවත් නෑ.......මං එයා වෙනුවෙන් මහන්සි වෙලා උයන එක බත් කටක් කාලා නෑ.......එයා අපේ කසාදෙට කැමති වුණේ ගෙදරින් බල කරපු නිසාලු.....දැන් අවුරුදු දෙකක් විතර වෙනවා...එයාගෙ ජීවිතේට ආපු වරදට හැමදාමත් එයා මට වෛර කළා...මං.....මං..නොකළ දෙයක් නෑ එයාව මං ළග තියාගන්න...ඒ වෛරය නැති කරන්න......ඒත්...ඒත් එයා හැම මොහොතකම මාව මගඇරියා....මං අනාථ එකියක් නිසාද......ගොඩේ පාටයිද.......😔........අනේ කවදද ආකාෂ් ඔයා මට ආදරේ කරන්නේ..........මං ඔයාට කොච්චර ආදරෙයිද......

මං ගොඩක් අසරණ වෙලායි ඉන්නේ.....ආකාෂ්ගෙ අම්මට කියන්නත් බෑ මේ දේවල්....මට අම්මට එයාගෙ පුතාව එපා කරවන්න බෑ......අම්මා මෙහෙ ආපු දවසට,එක්කෝ අපි එහෙ ගියපු දවසට ආකාෂ් ගොඩක් හොදට රගපෑවා....අම්මා හිතන් ඉන්නේ අපි ගොඩක් සතුටින් කියලා...හ්ම්.......

--------------------------

---------------------------------

මට ඇහැරුණේ ආකාෂ්ගෙ කාමරෙන් ඇහුණ සද්දෙකින්....කවුරුහරි ආකාෂ්ට කතා කරනවා...

"ආකා....ෂ්..... නැගිටින්නකෝ...මට ඔයා නැතුව ඉන්න බෑ ආකාෂ්.....නැගිටින්නකෝ...වෙනදා වගේ මාව කිස් කරන්නකෝ..ආ..කා...ෂ්......"

කොටට කොටේ සාය කෑල්ලකුත් ඇදගෙන කෙල්ලෙක් ආකාෂ්ගෙ ඇද ළග ඉන්නවා....මේ අපේ කාමරේනේ.......මොන හයියකින්ද මේකි ආකාෂ්ගෙයි මගෙයි කාමරේට ආවේ..දොරත් වහලනේ තිබුණේ....කිස් කරන්නලු.....මං ඉදගෙන ඉදපු තැනින් නැගිට්ටේ ඒකිට හොද දෙකක් කතා කරන්න හිතාගෙන...........

ඒත්.....ඒත්....ඒකි අඩනින්දෙන් ඉදපු මගේ ආකාෂ්ගේ තොල්වලට බර වුණා......මට ඇතුළට යන්න තියා හිටගෙන ඉන්නවත් කකුල් පණ නෑ වගේ දැනුණා......මේ ගෑනි ආකාෂ්ගෙ කවුද......නෑ....නෑ...ඒක වෙන්න බෑ...ආකාෂ් මට ආදරේ නොකළට එයාට වෙන කෙනෙක් නෑ....නෑ......මගෙ ඔළුව රිදෙන එක තවත් වැඩි වුණා.........

"ආකාෂ් ප්ලීස්.ඊයෙ වුණ දේවල් අමතක කරන්න.....මට ඔයාව ඕනේ.........අපි අරකිට කියලා ඩිවෝස් පේපර්ස් බලෙන් හරි සයින් කරවගමු...නැගිටින්නකෝ අනේ..."

"ඩි......ඩිවෝස්....ආකාෂ් මාව ඩි......වෝස් කර........න්නද හැදුවේ......එයා මාව........ සදහටම දාලා යන්නද.....හැ.....දු....වේ....මේ...මේ.....කෙල්ල....නිසාද එයා....මට....දු....ක් දුන්නේ.........මාව....මාව එයාට ඒ...තරම් පිළිකුල් ද...."

"අරකි....කෝ...ආකාෂ්.....යන්න ගිහින්ද...පේන්නවත් නෑ....යතුර දොරේ තිබුණේ......මං ඇරගෙන ආවා......

මං...මං කවදාවත් හිතුවෙ නෑ ආකාෂ් මට දුක් දුන්නේ එයාට වෙන ගෑනු කෙනෙක් ඉදපු නිසා කියලා......ඒ දැනගතපු දේ මට වාව ගන්න බැරි වුණා......කකුල් දෙක පැටලෙද්දි මං අඩ අඩාම දිව්වා....

"උඹ.....උඹ.....මොකක්ද මෙහෙ කරන්නේ.......අයින් වෙයන්.............සං...ජානා....සංජානා.......ම....ට...සමාවෙන්න...."

මට ඇහුණා ආකාෂ් මගෙ පස්සෙන් දුවගෙන එනවා....මං එයාලව දැක්කා කියලා එයා දකින්න ඇති...වැඩක් නෑ ආකාෂ්.....මේ හිගන කෙල්ලගෙන් සමාව ඉල්ලන්න එපා...ඔ.......යා...ඔයා සතුටින් ඉන්න....

මම බාත් රූම් එකට දිව්වේ දොරවහගෙන ඒක ඇතුළට වෙලා ඉන්න....ආකාෂ් කියන කිසි දෙයක් අහන්න ඕන නෑ මට...මට ඕන නෑ.....මට ඕන නෑ......මට මේවා දරාගන්න බෑ......

දෙයියනේ....බාත් ටබ් එක ඇතුළේ මුනින් අතට කවුද ගෑනු කෙනෙක් වැටිලා ඉන්නවා දැකපු මම ගැස්සුණා...මේ....මේ කවුද.......සිහි නෑ වගේ එයාට......

ඒ පැත්තට දුවගෙන ආපු ආකාෂුත් දොර ළග නතර වුණා...මට ආයෙත් මතක් වුණේ ඩිවෝස් එක ගැන....බාත් ටබ් එකේ ඉන්න ගෑනිට හෙන ගැහිලා ගියදෙන්...මං ඔළුව හැරුණු අතේ යනවා......තවත් මට මේ ගෙදර ඉන්න බෑ...ආකාෂ්ට මාව එච්චරටම එපා නම් තවත් කරදරයක් වෙන්න බෑ.......

ආකාෂ් තාමත් බාත් රූම් එකේ දොරට අත් දෙක ගහගෙන ගල් වෙලා වගේ බලන් ඉන්නවා....මට යන්න විදිහකුත් නෑ දොර හරස් කරගෙන....මං පුළුවන් වෙර දාලා එයාව එතැනින් තල්ලු කරන්න උත්සාහා කලා...දෙයියනේ....මං දකින්නේ.....හීනයක්ද....මගේ අත් දෙක එයා හරහා ගියා....

"අ..අප්...ආකා...ෂ්....මේ...මේ....මො...ක..."

මට ගොත ගැහුණා...ඒත් එයා මං කියන දේවල් ඇහුණේ නෑ වගේ බාත් ටබ් එක ළගට දුවගෙන ගියේ විලාප දීගෙන.

"සංජනා......මගෙ...රත්තරන්.....අනේ මට......මට........සමාවෙන්න මගෙ රත්තරන්........ඇයි......ඇයි.......යන්න ගියේ......මං ඊයේ ආවේ ඔයා එක්ක අද ඉදන් අළුත්.....ජීවීත.......ය...ක් පටන්....ගන්න..හිතාගෙන.....මං.....මං....ඊයේ...බීලා.....ඉදපු......නිසා......ඔ....යා......කොහෙද.....කියලා.....හෙව්වේ.....නෑ......දෙයි....යනේ............ආපහු.....එන්න.....සංජානා.......මට.....මට.....ඔයා.....ව.....ඕන.......මට.....ඕන....."

ආකාෂ් බාත් ටබ් එකේ ඉදපු ගෑනු කෙනාව උකුලට ගත්තා.

"ආකාෂ්.....ආකාෂ් මම මෙතන ඉන්නවනේ......ඇයි ඔයා අඩන්නේ......මම මෙතනනේ ඉන්නේ.....ඔය ගෑනි කවුද...ඔයා රැවටිලා වෙන කෙනෙක්ට....ඔයා....ඔයා...මං..එක්ක ඉන්න කැමතිද ආකාෂ්......අනේ මගේ රත්තරන් මහත්තයා........මට සතුටුයි ආකාෂ්...."

මම ආකාෂ්ගෙ ළගට දුවලා ගියේ එයාව බදාගන්න හිතාගෙන.....උකුල උඩ තිබුණ අප්‍රාණික සිරුර මන් හරියටම දැක්කේ ඒ වෙලාවේ................දෙයියනේ.....................................දෙයියනේ ඒ හිටියේ මම........ඒක වෙන්නේ කොහොමද....මං දකින්නේ හීනයක්ද........මං තවත් ළං වෙලා බැලුවා....මගේ එක අතක මොනවද කොල වගයක් තියෙනවා......අතේ තියෙන කැපුම් තුවාලෙකින් තවමත් ලේ ටික ටික පහළට බේරෙනවා.............................මං........මං....................මැරිලා ද..................මං........මැරිලාද

ආකාෂ් මගෙ ළගට එන්න කළින් මං එයාව දාලා ගිහිල්ලා....ඇයි මට ටිකක් ඉවසන්න බැරි වුණේ....මට ආකාෂ් ළගට යන්න ඕන..එයා එක්ක සතුටින් ඉන්න ඕන...අනේ.......අනේ......ඇයි...මේ..............

මට ඕන වුණා අකාෂ්ට කියන්න අඩන්න එපා කියලා..එයා කරපු කිසිදේකට මං තරහා නෑ කියලා......පහු වෙලා හරි එයා මං ළගට ආපු එකට මට සතුටුයි කියලා.........ඒත්.......ඒත්......මොකක්දෝ සීතල සුළගක් මාව වෙලා ගත්තා........ආකාෂ්ගෙවත් මගෙවත් උණු කදුළු වලට කරන්න පුළුවන් දෙයක් ඉතුරු වෙලා තිබුණේ නෑ...ඒ සුළඟ ටිකෙන් ටික මාව අහසේ ඉහළටම අරගෙන ගියේ ආකාෂ්ව මගේ ඇස් මානයෙන් ඉවත් කරමින්.......

................................... නිමි.................................

💔ඇත්තටම ආදරේ කරන කෙනෙක්ගේ අගය දැනෙන්නේ ගොඩක් දුරට පහුවෙලා.....සමහරවිට ඕනවටත් වඩා ප්‍රමාද වෙන්න පුළුවන්😔....💔

Comments System WIDGET PACK