💋රගයෙන් අන්ධ විය💋💋💋💋 | Ragayen Anda Viya

💋රගයෙන් අන්ධ විය💋💋💋💋

♥️සත්‍ය කතාවක් පදනම් කර සැකසු ලද්දකි♥️සතුටු වෙවි දුක් වෙන ඔහුගෙ ජිවිත කතාව.

අපේ පවුලේ ගැහැනු දරුවන් හතර දෙනෙකු සිටියා

ඉන් තුන් වෙනි දරුවා මමයි එ

වගේම තමයි අපේ පවුලේ සියලුම

අය හොදින් අධ්‍යාපන කටයුතු කරගෙන ගිය අයයි

හැම කෙනෙකුටම වගේ කුමක් හෝ උපාධියක් ලබාගන්නට වාසනාව සහා හැකියාව තිබුනා.

එත් මම කුඩා කල සිටම ගුරු වෘත්තියට අශාවෙන් සිටි නිසා මං

තිරණය කළා ගුරු විද්‍යාලයට ගොස් ගුරුවරියක් වෙනවා කියලා

එ අනුව තමයි මං ගුරුවරියක් වුණේ.

මගේ වාසනාවට මං ගුරුවරියක් වෙනකොට මගේ වයස අවුරුදු 28 යි

වසර දෙකක් පමණ් එක්තරා පාසලක සෙවය කළා

ඔය අතරෙ අපේ අම්මයි තාත්තයි අනිත් සහෝදරියොයි

යොජනවක් කළා මට විවහායක් කර ගන්න කියලා

මොකද එ වෙනකොට වැඩිමල් දෙදෙනා

විවාහ ගිවිසගෙනයි සිටියෙ

ඉතින් බාල අය ගැන හිතලා මා විවහයකට කැමැත්ත පල කලා

එත් ගුරුවරයකු සමග විවාහ විමෙන් යුග දිවිය එකාකරි වෙයයි

සැකෙන් මන් ඉට අකමැති වුණා

ඊට පසුව අම්මලා දන්න කියන ව්‍යාපරිකයකු මා හට කතා කළා

එයා තරමක් ධනවත් කෙනෙක් විවිධ ව්‍යාපර කිපයක්ම එයාට තිබුණා

මගේ රූමත් කමත් රැකියාවත් නිසා එයා මට කැමති වුණ බව මං

දැනන් හිටියා

අවසානයෙ එයයි මායි විවහා වුණා

සැමියාගෙ නම කැළුම් එයා මන් ගැන ගොඩක් උනාන්දු වුනා

එත් ඊටවඩා ව්‍යාපර වලට තමයි එයාගෙ වුනන්දුව තිබුනේ

හැබැයි මට අවශ්‍ය හැම සැප පහසුකමක්ම දෙන්න එයාට හැකියාව තිබුණා

පරේ බස් වල යන්න අපහසුයි කියලා එයාමට ස්කුටි බයික් එකකුත් අරන් දුන්නා

ඉන් පසු දිගටම මා සෙවයට ගියෙ එම බයිසිකලයනි කැලුම්ද ඔහුගෙ ව්‍යාපාර කටයුතු සදහා විවිධ ප්‍රදෙස වලට යන බැවින්

ඇතැම් විට දින දෙක තුන නිවසෙ සිටියෙ නැහැ

ඔය විදියට වසරක් පමණ ගත වෙද්දි මා සැමියාට යොජනා කළා

අපට දරුවෙක් සිටියානම් හොදයි නෙද කියා

ඔහු ඊට එක පයින් කැමැත්ත දි මා හට බෙහෙත් පෙති ගැනිම

නතර කරන ලෙසට උපදෙස් ලබාදුන්නා

අපි දරුවෙකු අපේක්ෂාවෙන් වසරක පමණ කාලයක් එකට සිටියත් එය ඉටුවන ලකුණු පහල වුයෙ නැහැ

මා සැමියාගෙන් ඇසුවිට ඔහු කියා සිටියෙ අපි වෛද්‍යවරයකු හමු වෙමු කියලයි

ඉට පස්සෙ අපි අපේ පවුලේ වෛද්‍යවරයා මුණ ගැසි මෙ ගැන කතා කළා

ඔහු කිවුවා බැඳලා වසර දෙක තුනක් යනකන් බලමු තව වයසත් තියනවානෙ කියලා අපි ඉතින් ඉට එකඟ වි ආපසු ආවා

ඉන්පසු ඒ ගැනම උනන්දුවෙන් කටයුතු කරගෙන සිටියා

සැම දිනකම අපට එකට සිටින්නට අවස්ථාවක් ලැබුනෙ නැහැ

සැමියාගේ ව්‍යාපර කටයුතු නිසා

එත් හැකි සැම දිනකම අපි එකට සිටියා.

ඔය අතරෙ නොසිතුව විදිහට මට මරු විමක් ලැබුනා

එය දේශපාලන මරුවක් බව අපට තෙරුම් ගියා මොකද

මගේ සැමියා එ කලෙ කටයුතු කළේ තිබු විපක්ෂයටයි ඉතින එ නිසා

අණ්ඩුවෙන් ලැබු මරුවක් වෙන්න ඇති කියලා අපට තෙරුණා

සැමියා කිවෙ ඔයා කැමතිනම් යන්න නැත්නම් ගෙදර ඉන්න

අපට ජිවත් වෙන්න මෙ තියන හරිය ඇති කියලයි.

එත් මං එයට කැමති වුණෙ නැහැ මම කිවුවා මන් යන්නම් කියලා

ඉන්පසුව මං හිගුරක් ගොඩ ප්‍රදේශයේ පාසලට ගිහින් පත්විම බරගෙන කටයුතු කරන්න තිරණය කළා

එහෙ ගිහින් ගෙදර එන්න පහසුකම් නැති නිසා එහි විදුහල් පතිතුමාට කතා කොට නතර විමට තැනක් සොයා ගත්තා

එය පාසලට අයත් ගොඩ නැගිල්ලක්

කුස්සියක් කාමරයක් සහා සාලයක්ද එහි තිබුණා

ටික දිනක් යන තුරු මට එ ප්‍රදේශය ගැන එතරම් පල පුරුද්දක්

නැති නිසා විදුහල්පතිතුමා මර්ගයෙන් පසලෙ ඉහල පන්තියක සිසුවියක් එහි නවතා ගත්තා

ඇයට අව්ශ්‍ය පාඩම් එහෙම මං හොදින් කියා දුන්නා

ඇයද ඉතා වුනන්දුවෙන් අධ්‍යාපන කටයුතු කරන කෙනෙක් නිසා මා ඉතා අදරයෙන් ඇගේ අවශ්‍යතා සියල්ල ඉටුකර දුන්නා

ඇයද මා හට ඉතා හොද සහා යොගයක් දැක්වුවා

මා සතියකට වතාවක් ගෙදර පැමිණ යනවා එ අවාම සැමියා සමඟ ඉන්නවා

ඔහුට මා සිටි ප්‍රදේශයේ පැමිණ නතර වෙන්නටද හැකියාවක් නැහැ ව්‍යාපාර කටයුතු නිසා ඉතින් මන් තනිවම පාසලට යනවා

ඔහොම ඉන්න අතරෙ එම පාසලට තවත් ගුරුවරයෙක් පැමිණියා

ඔහුද දේශපාලන මරුවිමකින් පැමිණි බව අසා දැන ගන්නට ලැබුනා

ඔහුටද නතරවිමට තැනක් නැති බව පවසා තිබු අතර පාසලෙම තවත් කොටසක් එම ගුරුවරයාට දි තිබුනා එය මා නතර වි සිටි කොටසට මිටර් සියක් පමණ දුරින් තිබුනෙ

එම ගුරුවරයාගේ නම මේනක.ඔහු කළේ චිත්‍ර විෂය.මම සංගිත විෂය තමයි ඉගැන්නුවේ.ඉතින් අපි දෙන්නාගේ විෂයන් එකි නෙකට සම්බන්ධ නිසා අපි නිතරම මුණ ගැහුනා.මේ නක සර් තනිකඩ අයෙක්. ඔහු තනිවම උයා පිහාගෙන තමයි කැවේ බිවේ.

දිනක් ගුරු විවේකාගාරයෙදි මා සිටින විට මේනක සර් පැමිණ ආ මිස්ලට නම් මොකද උදවිවට ළමයෙක් හරි ඉන්නවා.අපි ඉතින් තනියම උයාගෙන කන්න බොන්න එපැයි කිවුවා.තව කිවුවා ගැහැණු අතකින් උයන කැම එකක් කන්නත් අසායි කියලා.මට පවු කියලා හිතුනා.මම ඉතින් සිනාසි එතනින් අවා.

එදින සවස කෑම වුයන අතරෙ මට ඔහුව මතක් වුණා.මා ඔහුටත් සමඟ කෑම උයා රාත්‍රියට පෙර කෑම එකක් බෙදා මිදුලට ගොස් කතා කොට එය ඔහුට දුන්නා.ඔහු ඉතා අශාවෙන් කෑම එක රැගෙන ස්තුති කළා.මා ඉන්පසු ආපසු පැමිණි පසු අර සිසුවිය මට විහිළු කළා මිස්ගේ හිත අපේ ච්ත්‍ර සර්ට ගිහින් වගේ කියලා. මං ඇයට දොස් කියමින් ඉන් මඟහැරියා.එම සිදුවිම එතනින් අවසන් වුවත් පසුදින සවස මෙනක සර් මගේ නවාතෙනෙ මිදුලට පැමිණ මිස් කියා කතාකළා.එදින අර සිසුවිය හදිසි උවමනාවකට ඇගේ නිවසට ගොසින් සිටියෙය.නිවසෙ මා පමණයි සිටියෙ.

රාත්‍රි කෑම උයා අවසන් කොට නාගෙන විත් ඇඟ පිසදමමින් මා සිටියේ.ඔහු කතා කරන හඬට කලබල වු මා ඉක්මනින් ඉදිරියට අවා. ඒ මොහොතෙ මා තුවායක් පමණයි හැඳ සිටියේ.

මේනක සර් මා දෙස ඉතා ඔනෑකමින් බැලුවා.ඔහුද නාලා එහෙම කෙටි කලිසමක් සහා ට්ෂර්ට් එකකුයි හැඳ සිටියේ

මේනක සර් පිඟාන අපසු දි යන්නට සුදානම් වුණා.මා එවිට සර් අද උයලාද ඇහුවා.ඔහු නැහැ කිවුවා.එහෙනම් කෑම එකක් අරන්ම යන්න කියලා මම ගෙට යද්දි ඔහු පැමිණ ස්තොප්පුවෙන් වාඩි වුණා.මං කෑම එක ගෙනවිත් දෙන විට මිස්ට මං නිසා කරදරයක් නෙද අහුවා.මං කිවුවා අයියෝ මොන කරදරයක්ද අපි ඉතින් උයන එකනෙ කියලා.එවිට ඔහු කියා සිටියෙ දිගටම කෑම දෙන්න ඊට රුපියල් පන්දහසක් දෙන්නම් කියලයි.

මන් හා කිවුවෙ සල්ලි නිසාම නෙමෙයි ඔහු ගැන පවු කියලා හිතුනු නිසයි.

එදායින් පසු දිගින් දිගටම උදේට දවල්ට සහා රත්‍රියට මේනක සර්ට කෑම දුන්නෙ මමයි. උදේ කෑම එකත් දවල් කෑම එකත් ඔහු උදෙන්ම අරන් යනවා. රත්‍රි කෑම එක සවසට මං ගිහින් දෙනවා.

ඔය විදිහට මාස දෙක තුනක් කටයුතු කරළා.ඒත් අපිට එතරම් කතා බහ කරන්න අවස්ථාවක් උදාවුයේ නැහැ.මොකද අපේ ගෙදර අවත් අර සිසුවිය සිටින නිසාත් මම මේනක සර්ගේ නවාතැනට ගොස් කතා කිරිම සුදුසු නැති නිසාත්.

ඔය අතරෙ දිනක් මං සිකුරාදා සවස ගෙදර එන්නට සිතාගෙන පාරට පැමිණියා.එදින මා පැමිණිනෙන විට වේනදා මා එන බසය පිටත් වෙලා.ඉතින් ඊළඟ බසය පැමිණෙනතුරු සිටියා.සිටින විට නොසිතු මොහොතක මේනක සර් එතනට පැමිණියා.

මව දැකපු ඔහු ඉතාමත් සතුටින් සිනාසෙමින් මාවෙත පැමිණියා.මගෙන් විමසුවා කොහෙද ගෙදරද යන්න්නෙ කියලා.මා ඔවු කියා සුහදව කතා කලා.එ අතර ඔහුගෙ තොරතුරුත් පැවසුවා.පසුව අප දෙදෙනාටම බොන්න ඔහු සිසිල් බිම බොතල් දෙකක් රැගෙන අවා.එ වනවිට සවස හයට පමණ වන නිසා මා දැඩි පිපාසයෙන් හිටියෙ.එ නිසා ඉතා සතුටින් ඔහුගෙ සංග්‍රහය පිළිගත්තා.එ සුලු කලයට අපි ඉතාමත් සුහද වුණා.ඔහුගෙ සැම විස්තරයක්ම මා සමඟ කියා සිටියා.

මගෙනුත් විස්තර ඇහුවා.පසුව ඔහු බබාලා ගැනත් ඇසුවා.මම කිවුවා අපිත් බලාගන ඉන්නවා එත් තවම එ වසනාව නැ කියලා.එ විට ඔහු සිනාසි කිවා ට්‍රයි කරන්න ට්‍රයි කරන්න කියලා.ඔහොම විවිද විහිලු කරමින් සිටින විට බස් එක අවා.එයා මටත් එක්ක අසුනක් වෙන්කරගෙන තිබුනා.අපි එම අසුනෙ වඩි වෙලා කතා කරමින් සිටියා.බසය පිටත් වුනෙ විනාඩි විස්සකින් පමණ.එ වනවිට අපි අතිශය සමිප වෙලා තිබුණා.

අතර මගදි නොහිතපු විදිහට බස් රථය කැඩුනා.එතකොට කලුවර වැටිගෙන එනවා.මෙනක සර් ඇහුවා ඔයා අද එනවා කියලා ගෙදර අය දන්නවාද කියලා.මම නැහැ කිවුවා.එයා එන වගක් ගෙදරින් දන්නෙත් නැහැ කිවුවා.එ නිසා ප්‍රමාද වුණාට කමක් නැනෙ කියලා බස් එක හදා ගන්නකන් කතා කර කර හිටියා.ඔහොම ඉද්දි පැයක් විතර ගියා.අනෙත් මගින් විවිධ වහාන වල නැගලා පිටත් වුනා.මේනක සර් කිවා අපහු යන්නත් දුරයි ගෙදර යන්නත් දුරයි.අපි මෙහෙ කොහෙ හරි නතර වෙමුද කියලා.මං ඇහුවා මෙහෙ කොහෙ නතර වෙන්නද කියලා.ඇයි ළමයො ඔය ඔනතරම් හොටෙල් තියෙන්නෙ කියලා හිනා වුණා.

මට කටෙ කෙලත් හිදුනා.එ එක්කම අමුතු හැඟිමකුත් ඇති වුණා.මං මේනක සර් දිහා හොදට බලන් හිටියා.එයා හිටියෙ නොසන්සුන් තවයකින් එක මොකක්ද කියන්න මගේ හිතට නොහැකියාව නොතිබුනා නෙවෙයි.මං සද්ද නැතුව ඉද්දි සර් අයෙත් ඇහුවා ඇයි ඔයා අකමැතිද එහෙම ඉන්න කියලා.

මං කතා නොකර හිනා වුණා.එහෙනම් අපි ත්‍රිවිල් එකක් අරන් අපහු යමු කියලා සර් ත්‍රිවිල් එකකට අත දැම්මා.දැන් දෙන්නාම එකට ගොඩ වුනා .සර් ඉස්කෝලෙ නම කිවාම ත්‍රිවිල් එකෙ ඩ්‍රයිවර් සර් දිහා පුදුමයෙන් වගේ බලලා රුපියල් තුදාහාක් ඔනෙ කිවුවා.සර් කිවුවා කමක්නැ යං කියලා.දැ කිලෝමිටර් දෙසියක් විතර අවා සර් කතාවක් නැ මගේත් එක්ක තරහා වෙලා වගේ යනවා.මට පවු කියලාත් හිතුනා.රුපියාල් තුන්දාහක් දිලා අපහු ගියාට අය එන්නත් ඔනැනෙ මං ගොඩක් කල්පනා කළා.

සර් අහාක බලාගෙන යනවා මං සර්ගේ අතින් ඇල්ලුවෙ හිතලා නෙමෙයි එත් මේනක සර් ගැස්සුනා.මං කිවා අපි ඉදලා හෙට යමු කියලා.සර්ගෙ මුණට හිනාවක් පිරුණා එයා ත්‍රිවිල් එකෙ ළමයාට මොන මොනවාදො රහසින් කිවුවා.විල් එක අපහු හරවගන ටික දුරක් ඇවිත් අපි හොටෙල් එකාක් ලගින් ගෙනත් දලා එක අපහු ගියා.සර් කිවුවා උදේ හයට එන්න කියලා.

ඉට පස්සෙ අපි කමරයක් අරන් ඇතුලට ගියා.මට එ වෙලාවෙ ගෙදර ගැන මතක් වුණා සැමියාවත් මතක් වුනා.එත් එ සියල්ල අභිබවා යන හැඟිමක් හිත ඇතුලෙ සක්මන් කරන්න පටන් ගත්තා.සර් මගේ මුහුණ දිහා බලාගන හිටියා.එ ඇස් වල බැල්මට මං නතු වුණා.අපි රැට කලා කතා කර කර ඉන්න අතරෙ සර් මං සිප වැළද ගත්තා.

ජිවිතෙ පළවෙනි වතාවට මං පතිභක්තිය කඩ කලා අපි අපෙම ලොකයක තනි වුණා.මේනක සර් කිවුවා බබෙක් ලැබෙයි එහෙම ලැබුනොත් මේනක කියලා නම තියාන්න කියලා.මට ඉතින් හිනාත් ගියා මයි මහාත්තයායි අවුරුදු ගානක් උස්සාහා කරලත් නැති කොට මේ දවසට ඔවුවා සිද්ධ වෙයිද කියලා.

අපි පහුවදා වුදෙම්ම අපහු අවා සර් මගින් බැස්සා මං දිගටම ඇවිත් ගෙදර ගියා.එත් එ දවස් දෙකේම මහාත්තයා කොලඹ ගිහින් නිසා ගෙදර අවේනැ.මට ඇත්තටම හිතුනා මේදවස් දෙකත් මේනක සර් එක්ක ඉන්න තිබුනෙ කියලා.එත් එයා කියපු කතාව නිසා මට බයායි.බැරි වෙලාවත් හරි දරුවෙක් හිටියොත් කියලා.

මං සදුදා මහාත්තයා එනකම්ම ගෙදර හිටියා ඉදලා එයත් එක්කත් එයා එක්කත් ඉදලමයි අපහු පසලට අවේ.මං එනකන් මේනක සර් මග බලාන් හිටියාලු අර මගේත් එක්ක තනියට ඉන්න ළමයා කිවුවා සර් කිපසැරයක් ඇවිත් ඇහුවා කියලා.මං ඉතින් විහිලුවට වගේ ඇහුවා අරමොකටදැයි කියලා.ළමයා කියනවා අදරෙට වෙන්න ඇතිලු.මට හිතුනා මෙ කෙල්ල අපි ගැන සැක හිතිලාද කොහෙදො කියලා.කෙසෙ හො එදා එ ළමයාගෙ අම්මාට අසනිපයි කියලා ගෙදර යන්නම් කියලා ගියා.මං නගන කැම බෙදනකොට මේනක සර් ගේ පිටිපස්සෙන් ඇවිත් ස්...ස් ගැවා.එතකොට යන්තම් කරුවල නිසා මං සර්ට අත වැනූවා එයාත් අවා.

ඉට පස්සෙ අපි දෙන්නාම කැම කැවෙ අපෙ ගෙදරමයි.සර් කැම කලා මෙහෙම කිවුවා දැන්නම් යන්න බැ කම්මැලි කියලා මං කිවුවා ඉතින් කවුද යන්න කිවුවෙ කියලා.කොහොම හරි සර් මගේත් එක්ක නතර වුණා අපි දෙන්නා එදාත් එකට හිටියා එ ඉදලා සර් උදෙ පාන්දරම ගියා.නැත්තම් කවුරු හරි දැක්කොත් පදයක් හදයි කියලා.ඔය විදිහට බොහොදිනවල අපේ ඇසුර සිදුවුණා.එය ඔහුටත් මටත් නැතිවම බැරි දෙයක් බවට පත් වුණා.

සති අන්තයට ගෙදර යන්න නොසිතෙන තරමටම මේනක සර් මම සමිප වුණා.එත් මං සැමියා බලන්න සැම සති අන්තයකම ගෙදර ගියා.ටික දිනකින් මගේ සිරුරෙ වෙනසක් දැනෙන්න පටන් ගත්තාම මං කාටත් කලින් මේනක සර්ට කිවුවා.එයා කිවුවා එහෙනම් ගිහින් යුරින් ටෙස්ට් කරගන එන්න කියලා.මං පහුවදා ගිහින් බලාගන අව ඩොක්ටර් කිවුවා මට බබෙක් කියලා.මගේ හිතට පුදුම තරම් සතුටක් දැනුනා.මං මේනක සර්ට කිවුවා මට බබෙක් කියලා.එයා හිණාවුනා එහෙනම් දැන් එයාත් තාත්තා කෙනෙක් කියලා.මට බයකුත් සතුටකුත් දුකකුත් ඇති වුනා.ඉට පසු මම සැමියාට කෝල් කරලා මේ ගැන කිවුවා එයා හරිම සතුටින් කතා කලා මේ ඉරිදා අපි පටියක් දමු කියලාත් කිවුවා.

මං කිවුවා අපි දරුවා ලැබුනාම මෙ පටිය දමු එතකොට සතුට වැඩිනෙ කියලා එයා ඉතින් හා කිවා.ඔහොම දිගටම මෙ සිදුවිම වුනා.මං දින පහාක් මේනක සර් සමගත් දින දෙකාක් සැමියා සමගත් එකට හිටියා.දරුවානම් කාගෙද කියන්න මං හරියට දැනන් හිටියෙ නැහැ.එත් වැඩිපුර මේනක සර්ගෙ කියන්න ඉඩක් තිබුනා.

ඔහොම මස හයක් ගෙවිලා ගියාම මට නිවාඩු අරන් ගෙදර යන්න සිදු වුණා.මේනක සර් දුක් වුණා මං කිවුවා දරුවා ලැබුනාම ගන්න පට්යට අරාධනා කරන්නම් කියලා එයා හා කිවුවා.මං නිවාඩු අරන් ගෙදර අවා.

ගෙදර ඇවිත් මසයක් විතර ඉද්දි මගේ පසලෙ ගුරුවරියක් සහ අර තනියට හිටිය සිසුවියද සමග මේනක සර්ද මව බලන්න ගෙදර අවා එදා සැමියා ගෙදර හිටියෙ නැහැ මං ඔවුන්ට හොදට සැලකුවා.රත්‍රියට ඉදලා යන්න කිවුවාත් එම මිතුරියට යාම අවශ්‍ය නිසා ඔවුන් පිටවි ගියා.ඔය විදිහට දින ගණන සම්පුර්ණ වි මා හට පුතෙක් ලැබුනා.දරුවා හරියට මේනක සර්ගෙ වගෙමයි කියලා මට හිතුනා.එත් මං සැමියාට කිවේ දරුවා ඔහු වගෙයි කියලා.

ඉතින් දරුවා ලැබිමෙ සතුට සැමියා ඉතා ලොකු වියදමක් දරා පාටියක් සුදානම් කළා.මටත් කිවුවා මගේ මිතුර මිතුරියන්ට අරාධනා කරන්න කියලා පාටිය සුදානම් කලෙ දරුවාට මස දෙකක් පමණ වන විටයි.මං ඉතින් පාසලෙ මිතුරියන්ට සහා මේනක සර්ටත් අර සිසුවියටත් ආරාධනා කළා.

පාටිය දිනෙදි හැමොම විනෝද වුණා.මේනක සර් දරුවා වඩාගන අදරයෙන් සිප ගත්තා මට මහා දුකක් ඇති වුණා ඔහු පියා වුන දරුවාගෙ නියම උරුමක්කාර සැමියා වුණ නිසා.ඉට පසු මේනක සර් ගීතයක්ද ගයනා කළා ඔහුට ලස්සනට සිංදු කියාන්නත් හැකියාව තිබුනා.සැමියාද හිටියෙ හරිම විනෝදයෙන්.පාටිය අවසාන් වුනාම සැමියා කියා සිටියෙ මගේ මිතුරියන්ට සහා මේනකට පසුදා යන ලෙසයි.එහෙත් ඔවුන් රත්‍රි බසයෙම යන්න ඔනැ කියා ගියා මොකද පසුදා පසල් දිනයක්.

ඉතින් සියාල්ලන්ම ගිය පසු නිවසෙ කටයුතු අවසාන් කර අපි නිදාගන්න කමරයට ගියා.එවිට සැමියා මව අදරයෙන් තුරුල් කරගෙන ඇසුවා.අර සුදු උස මේනකද දරුවාගේ තාත්තා කියලා.මට කර කියා ගන්න දෙයක් නැති වුණා මං ඇහුවා ඇයි ඔයා එහෙම අහාන්නෙ කියලා.එවිට එයා කිවුවා එයාට දරුවෝ හදාන්න බැරිබව දැනාන් හිටියෙ කියලා.මං කතා කලෙ නැ එත් සැමියා මගේ කකුල් දෙක බදාගන කිවුවා අපිට මෙ දරුවා ඇති අය එ වැරැද්ද කරන්න එපා කියලා එයා ඇඬුවා මටත් ඇඬුනා.මං එයාගෙ හිසෙ අත තියලා පොරොන්දු වුනා වුණා.දැන් එ සිදුවිමට වසර හතරක් වෙනවා සෙවය අත හැර ගියා ලෙස සලකලා මට රක්ෂාව නැති වුණා.එත් මං අය කවදාවත් පති භක්තිය පවා දුන්නෙ නැහැ.දැන් අපි හරිම සතුටින් ජිවත් වෙනවා.මගේ පුතාගෙ නම මේනක එ නම දැම්මෙ සැමියාමයි.

නිම්.

වැරැද්ද කාගෙද ඔබට භාරයි.

♥️නිකලැල් පුදසුන♥️

Comments System WIDGET PACK