🌷පරමි🌷 අවසාන කොටස | Parami 02 Kotasa

🌷පරමි🌷  අවසාන කොටස.සියලු දෙනා කිවවිය යුතු කතාවක්

තාත්තා පාන්දරින්ම එළවලු ගෙන්න පිටත් වෙලා ගියාට පස්සෙ මායි නංහි උදෙ ස්කොලෙ යන්න එලියට බැස්සත් මට ස්කොලෙ යන්න හිත ඉඩ දුන්නැ.මන් මගට ගිහින් නංගිට කිවා.ගමේ මිනිස්සු මේ කියන කතාව ඇත්තද බලන්න මන් ගෙදර යනවා කියලා.නංගි කිවා නංගිටත් යන්න බැ නංගිටත් මෙකෙ ඇත්ත නැත්ත බලා ගන්න ඔනැ කියලා.මන් කිවා දෙන්නම ගියොත් මොකුත් කරගන්න බැ කවුරු හරි දැක්කොත් ඔක්කොම ඉවරයි කියලා.මන් නංගි කොහොම හරි කරලා ස්කොලෙට යවලා අපහු හැරිලා ගෙදර ගවට ඇවිත් අම්මා එහෙ මෙහෙ වෙන වෙලාවක් බලලා මගේ කමරෙ අල්මාරිය පිටි පස්සට ගිහින් හැන්ගුනා.

ඇත්තටම ඇයි දෙයියනෙ දස මසක් කුසෙ තියන් ඉදලා උස් මහත් කරපු අම්මාට මේහෙම කරන්න වෙන්නෙ.හිත ඇතුලෙ තෙරපෙන කල කිරිම නිසා මනසිකව වැටිලා ගොඩක්.ඇත්තටම අම්මා එහෙම වැරද්දක් කරන්නැත්තම් කොච්චර පවක්ද මන් මෙ කරන්නෙ.<

පැයක් දෙකක් බලන් හිටියාත් කිසිම කිසිම හොඩුවවාක් නැ.එක පාරටම දාඩස් කාපු සද්දෙට මගේ මුලු ඇගම සිතල වෙලා ගියා.අම්මා කමරෙ දොර ඇරගෙන කමරෙ ඇතුලට අවා කොස්සත් අරන් අතු ගන්න.මන් බයෙන් ගැහෙනවා අම්මා මන්ව දැක්කොත් ඔක්කොම ඉවරයි.එහෙම දරුවෙක්ට මුන දෙන්න පුලුවන්ද.වෙන දෙමවුපියො දරුවො ගැන සෙවිල්ලෙන් ඇහැ ගාහගෙන ඉන්නෙ එත් අපිට එකෙ අනිත් පැත්ත.එත් එක්කම ඇහුනු යම් කිසි සද්දය එක්ක අම්මා අතු ගාන එක නතර කරලා සවන් දෙන්නට වුනා.අයෙමත් වරක් ඇහුන සද්දෙත් එක්ක අම්මා අතු ගාන එක නවාත්තල කාමරෙන් එලියට ගියා.<

එත් එක්කම ඇහුන පිරිමි කට හඩත් එක්ක මට අදහා ගන්නවත් බැරි උනා. මෙ මගේ අම්මාද දෙයියනෙ ගමෙ මිනිස්සු කියන දෙ ඇත්ත.සිරිල් අයියෙ ඉක්මන්ට ඇතුලට එන්න කවුරු හරි දැක්කොත මට විසුමක් වෙන්නැ. අම්මා එහෙම කියද්දි මගේ මුලු ඇගම ගැහෙන්නටත් වෙවුලන්නටත් වුනෙ ඇති වුන දුකටයි කොපයටත්.අම්මායි සිරිල් අකලුයි මන් ඉනන කාමරෙට එහා පැත්තෙ කාමරෙට ගිහින් කතා කරනවා මට ඇහුනා <

අපිට මෙ සම්බන්දෙ තව දුරටත් ගෙනියාන්න හම්බෙන්නැ සිරිල් අයියෙ.ගෙදර එවුන් හැමදෙම දැනගෙන.එහෙම කියලා කොහොමද උඹට මන් අමතක කරන්න පුලුවන්ද මාලනි.බැ අයියෙ එත් අපෙ මනුස්සය බිගෙන ඇවිත් දබර වෙනවා.ළමයිනුත් හැමදෙම දැනගෙන.උඹට මාත් එක්ක එන්න පුලුවන්ද ඔය මානුස්සයා අත් ඇරලා.සැපට ඉන්න පුලුවන් බලපන් මට මොනදෙද අඩු.එහෙම කරලා කොහොමද එතකොට දරුවො දෙන්නාගෙ අනාගතෙට මොකද වෙන්නෙ.එක තමයි බ කිවේ මන් දරුවො දෙන්නටත් හොදට බලාන්නම්.මන් නැති කාලෙක මෙ දෙවල් කටද දෙන්නෙ.<

වුන් වුන්ගෙ තාත්තට පණ ඇරලා අදරෙයි.මන් සිරිල් අයියාත් එක්ක අවොත් උන් මට වෛයිර කරයි.ගෙදර වුන්දැ කඩෙද.නැ අයියෙ මන් අහගන හොද එලවලු තියනවා කියලා ටිකක් දුර පලාතකට යනවා කිවා අද එවෙන්නැති වෙන කතාවක් කිවා මන් අහගන.දැන් මෙහෙම කතා කරන එකත් බයයි ගෙදර මනුස්සයා කොයි වෙලෙ එයිද දන්නැ.

දැන් උඹ හරියට දාන්නැද්ද ගිය තැනක්. නැ අයියෙ. දැන ගන්න විදිහක් නැද්ද.ඇයි සිරිල් අයියෙ.අපි වුව ඉවරයක් කරලා දාමු එතකොට අපේ පඩුවෙ ඉන්න පුලුවන්.එහෙම කරලා කොහොමද එ මගේ මනුස්සයානෙ.අනික කොතනකින් හරි මෙවා වුනොත් මහා වුලු ගෙදර තපින්නයි වෙන්නෙ.උඹ බය නැතුව ඉදපන් සල්ලි වලට මොනවාද කරන්න බැරි.කුලියට මිනි මරණ එවුන් ඉන්නෙ.මන් මෙ වැඩෙට හොදට වියදම් කරන්නම්.අනික බන් ළමයිටත් එන්නැ කියලා ගීය එකෙ වුන් අපි ගැන සැක හිතන්නැ.උඹෙ මනුස්සයා නැති වුනාම ළමයිනුත් මොනවාත් හිතාන්නැ.අනික උඹට මිනිහෙක් නැතුව ළමයිට උගන්නාන්නායි කන්න හොයන්නායි බැනෙ.

එ වුනාට මගේ හිතට හරි මදි වගේ සිරිල් අයියෙ.ඔන්න ඔන්න ඔකනෙ බැරි හොදට කල්පනා කරපන්.බලපන් උඹෙ හැටි උඹ වගෙ ලස්සන එකියක් ඔහොමද ඉන්න ඔනෙ.ඇත්තටම මට තව දුරටත් මෙ අල්මාරිය පිටි පස්සට වෙලා ඉවසන් ඉන්න බැ මට මරගන මැරෙන්න තරම් කෙන්ති.උඹ මොකද කියන්නෙ මලනියො මන් කියන වැඩෙට කැමතිද.අනෙ මන්දා සිරිල් අයියා කැමති දෙයක් කරන්න.

මට තව දුරටත් ඉවසන් ඉන්න තරම් පුලුවන් කමක් නොවිය.මන් අල්මාරියෙන් පිටතට පැමිණ අද දෙකෙන් එකක් කරනවා කියලා කමරය තුල තිබු කොස්ස අතට ගත්තෙය.ඇත්තටම දරුවෙක්ට මෙ දෙවල් දරා ගන්න පුලුවන්ද.තත්තා මෙදෙවල් දාරා ගන්නෙ කොහොමද.

මම කොස්සත් අරන් කමරෙන් එලියට අව ගමන් දැකපු දෙයින් බියටත් දුකටත් තිගැස්සිමටත් පත් වුනා.දෙයියනෙ බිත්තියට ඔලුව තියන් ඉන්නෙ තාත්තා නෙද.තාත්තා මොනවගෙ තිරනයක් ගනිවිද.තාත්තා ඉවසගන අහගන ඉන්නවා.තාත්තාගෙ මුන බලන්නෙ කොහොමද මන්. තාත්තාගෙ ඇස් දෙකෙන් කදුළු කඩන් වැටෙනවා.මට තාත්තා අඩනවා දරන් ඉන්න බැරි වුනා.ආ එහෙනම් මෙ ගමේ හැම එකාම කියන දෙ ඇත්ත.උඹට හොදක් වෙන්නැ පහර බල්ලො අපෙ මෙ පවුලට කරන දෙට. මට අපු කෙන්තියට එහෙම කිවාම.තාත්තා කිවා. අනෙ ලොක්කියෙ උඹලාගෙ අම්මා උඹලාටවත් මටවත් අදරෙ නැකියලා.<

මෙච්චර කල් අම්මාත් එක්ක රංඩු කරපු තාත්තා මෙ දෙවල් ඇත්තක් වසයෙන් ඔප්පු වෙලා ඇයි මෙහෙම පාඩුවෙ ඉවසන් ඉන්නෙ .මම කොස්ස අරන් දොර ගවට ගිහින් දොරට ගැහුවා අඬ අඬා.ඇයි අමේ මෙහෙම ගින්දරක් දෙන්නෙ.කිසිම සද්දයක් නැ.ඉට පස්සෙ මම ගෙ පිටි පස්සට ගිහින් උදැල්ල ගෙනත් දොරට ගැහුවා.තාත්තා මව ඇවිත් අල්ල ගත්තා මොකක්ද ලොක්කියෙ මෙ කරන්න හදන්නෙ කියලා.මන් තාත්තාව තුරුල් කරන් හයියෙන් ඇඩුවා ඇයි තත්තාට මෙවා පෙන්නැදද දෙයියනෙ.දැන් අඩලා වැඩක් නැ ලොක්කියෙ නඩා ඉදින් කියලා තාත්තා මගේ ඔලුව අත ගැවා.<

එත් එක්කම එක පාරටම දොර ඇරන් සිරිල් අකල් අම්මාගෙ අතිනුත් අල්ලන් මුන දිහාවත් නොබලා පැනලා ගියා.මන් තාත්තාගෙන් මිදිලා යන්න හැදුවත් තාත්තා මට යන්න දුන්නැ.මන් තාත්තාගෙ පපුවට ඔලුව තියන් හයියෙන් ඇඩුවා පැය ගනක්.තාත්තා කිවා දැන් අඩන්න එපා නංගිත් එනවා.එකි තව පොඩි එකිනෙ ඔවා දරාගන්න බැරි වෙයි කියලා

තාත්තා මවත් එක්ක පුටුව උඩට ගිහින් ඉද ගත්තා මන් තාත්තාගෙ ඔඩොක්කෙට ඔලුව තියන් ගොඩක් ඇඩුවා.තාත්තා මගේ ඔලුව අත ගන ගමන් කිවා.මෙක අපි පෙර කරපු පාපයක් ලොක්කියෙ.උඹලාට අම්මා නැති වුනාට තාත්තා ඉන්නවනෙ අපි තුන්දෙනාට අපි තුන්දෙනා ඉන්නවානෙ එ ඇති.අම්මාට දවසක තෙරෙයි මෙ හැමදෙම.අම්මා ඔහොම කරාට උඹලා අම්මාට වෛයිර කරන්න යන්න එපා මොනවා වුනාත් එ උඹලාගෙ අම්මා.උඹලටත් දැන් දැනුන් තෙරුම් තියනවානෙ.

මන් දන්නවා තාත්තා හිත ගලක් කරන් මොනවා කිවාත් තාත්තා හදවත ඇතුලෙන් ගොඩක් අඬනවා කියලා.තත්තා දුක පෙන්නාන්නෙ නැත්තෙ තාත්තා කඩන් වැටුනොත් ඉටත් වඩා අපි කඩාන් වැටෙන නිසා.

නංගි ස්කොලෙ ඇරිලා ගෙට ගොඩවෙන සද්දෙට තත්තාගෙ ඔඩෙක්කෙන් ඔලුව අරන් කදුළු පිහදාලා මොකුත් නොවුන තාලෙට හිටියා.ආ තාත්තා අද එන්නැ කිවා නෙද එ වුනාට ඇවිත් තියෙන්නෙ.අද ගිය වැඩෙ හරිගියෙ නැ පොඩ්ඩියෙ.නංගි ඇදුම් මාරු කර ගන්නකො.ඉන්න මන් බත් ටිකක් බෙදාන් එන්නම්.කො අක්කෙ අම්මා.වෙනදා මන් නංගිට බත් බෙදලා දෙන්නැ.අම්මා තමා බෙදලා දෙන්නෙ එහෙම නැත්තන් නංගි බෙදා ගන්නවා.මොකද අපි දෙන්න බත් කන ටිකටත් මොකක් හරි රංඩුවක්නෙ.මොකද මෙ කවදාවත් නැතුව අද විතරක් අනුකාම්පාව කො අක්කෙ අම්මා.

නංගි අහන දෙට මට උත්තර නැ කට පියාන් කුස්සිය ඇතුලට යනවා ඇරෙන්න.එත් එක්කම තාත්තා කිවා මගේ දුව මෙතනින් ඉද ගන්නකො අක්කා බත් එක බෙදාන් එනකාන්.නංගිට තෙරෙන්න ඇති මොකක් හරි වෙනසක්.අනෙ මන් අහපු දෙට උත්තර දෙන්නකො කො තාත්තෙ අම්මා.<>

<

අම්මාට අපිව එපා වෙලා පොඩ්ඩියෙ අම්මා අපිව දලා ගියා කියද්දි නංගිගෙ මුන රතුවෙලා අමුතු වෙලා හයියෙන් අඬන්න ගත්තා.ආ අක්කා බත් බෙදාන් ඇවිත් මගේ දුව මෙක කලා ඉන්නකො.මට එපා අයි එයා එහෙම කරෙ කියලා හයියෙන් අඩන්න ගත්තා.හිත පොඩ්ඩක් ශක්තිමත් කරන් හිටපු මගෙත් හිත පැරිලා කදුළු මුන දිග ගලන්න ගත්තා.නංගි කිවා අනෙ තාත්තෙ මට අම්මාව ගෙනත් දෙන්න කොහොමද මෙහෙම ඉන්නෙ කියලා.තත්තා කිවා අඬන්න එපා මගෙ දුව තාත්තා ඉන්නවානෙ.අම්මා අපිට අදරෙනම් අපිව ඔන්නම් ඔහොම යන්නැනෙ කියලා.<>

<

ඉට පස්සෙ නංගි තාත්තාගෙ කරෙන් ඔලුව තියාගෙන ඉකි ගගාහා ඇඩුවා.මත් තාත්තාගෙ එක කරකින් ඔලුව තියන් ඇඩුවා තාත්තා අපි දෙන්නාම තුරුලු කර ගත්තා.එදා අදුර වැටෙන තුරුම අපි දෙන්නා තාත්තාගෙ තුරුලට වෙලා හිටියා.පොඩ්ඩි නැගිටින්න මගේ දුව කැවෙත් නැනෙ මොකුත් ස්කොලෙ ඇදුම් ගලවලාවත් නැනෙ.නංගි කිවා නංගිට බඩ ගිණි නැ කියලා.මටත් කන්න පුලුවන් තත්වයක නෙමෙ හිටියෙ.තාත්තා කෑම ගෙනත් දෙන්න හැදුවත් කඩෙන් අපි දෙන්නාම එපා කිවා.තාත්තා ගවින් අපි දෙන්නා හෙල වුන්නැ.එදා රැ ඉදලා අපි දෙන්නාම දෙපැත්තෙ තියාන් තාත්තා නිදා ගත්‍තෙ එදා නම් අපි කාටවත් දවස් ගානක් යනකන් නින්ද ගියෙ නැ දෙපැත්ත හැරි හැරි හිටියා<

<

දවස් ගාණක් ස්කොලෙ ගියෙත් නැ.අම්මා සිරිල් අන්කල් එක්ක ගියා කියලා පහුවදා ලැවු ගිණ්නක් වගේ ගම පුරා ගියේ.අපි කවුරුවත් දාවස් ගනක් යනකන් එලියටවත් ගියෙ නැ ඇත්තටම ගමට මුන දෙන්න පුලුවන් කමක් හිත හදාගන්න පුලුවන් කමක් තිබුන්නැ.<

එත් හැම දාම මෙ විදිහට ඉන්න බැරි නිසා අපි ටිකින් ටික එළි පහාලියට ගියා.ගොඩක් මිනිස්සුන්ගෙන් මග ඇරලා ඉන්න තමා අපි වුස්සාහා කරෙ.සමහාරක් මිනිස්සු අපෙ මුනට කිවෙ නැති වුනාට අතන මෙතන කතාවුනා.සමහරක් මිනිස්සු මුනට කිවා.අපි කලින් කිව වෙලෙම පිලි ගත්තනම් අද ඔහොම වෙන්නැ කියලා.ස්කොලෙ ගියම එක එක කතාවලට මුන දෙන්න වුනා.එත් මන් දාරගන හිටියාත් නංගිට පුලුවන් කමක් තිබුන්නැ.නංහි කිවා එක සැරයක් ස්කොලෙ යන්න බැ ළමයි ගොඩක් නංගිව කොන් කරලා කියලා.එක එක හින්ට් ගහනවත් කියලා.අපෙ අසරණ කමටමයි හැමොම ඇගිල්ල දික් කරන්නෙ<

<

මගේ හොදම යලුවා කිවා උඹලාගෙ අම්මට උඹලා ගැන ගනක්වත් නැ අරු එක්ක හොදට පවුල් කනවා කියලා.හිත අම්ම ගිය දවසෙ ඉදන් කඩාන් වැටි වැටි තිබුනෙ.අම්මා කියන වචනෙවත් ඇහෙනවට මන් කැමති වුන්නැ.අපි ගෙදරදි අම්මා ගැන කතා වුන්නැ.මොකද අපි තුන්දෙනාටම එක කල කිරිමක් නිසා.එහෙම කතා වුන්නැති වුනාට අපි තුන්දෙනාම හිටියෙ ගොඩක් කල කිරිමෙන්.අපි තුන්දෙන කොයි වෙලෙ බැලුවත් කොතන වැටිලා බර කල්පනාවක තමා හිටියෙ.තාත්තා බොන්න පුරුදු වුනා හැම දාම හවසට බිලා අවේ.එත් අපිට වචනෙකින්වත් වැරැද්දක් කරෙ නැ.හැම අඩු පඩුවක්ම හොයලා බැලුවා.සමාහර දවසට තාත්තා බිලා අඬනවා අපට හොරෙන්.<

<

සමහර දවස් වලට නංගිත් හිනෙන් අඬනවා.මත් ලොකෙට හොරෙන් අඬන වාර අනන්තයි.තාත්තා අම්මා අපිව දලා ගිය දවසෙ ඉදන් රැ වෙන්න කලින් තාත්තා ගෙඩර එනවා.එත් දවසක් තාත්තා රැ වෙන තුරුම අවෙ නැ.රැ 9 විතර ගමෙ අය දුවන් ඇවිත් කිවා තාත්තා හැප්පිලා හොස්පිටල් අරන් ගිය කියලා.හොදටම බිලා ඉදලා තියෙන්නෙත් කිවා.අනෙ දෙයියනෙ අපිට මොකද මෙ වෙන්නෙ.අපෙ රකවර්ණෙට ඉන්නෙ තාත්තා විතරයි තාත්තා නැති වුනොත් මොකද වෙන්නෙ.නංගිත් හොදටම අඬනවා.මන් නංගිට ගෙදරට වෙලා ඉන්න කියලා ගමේ දෙතුන් දෙනෙක් එක්ක හොස්පිටල් එකට ගියා.<

අපි මගට යද්දි අරංචි වුනා තාත්තාත් අපිව දලා යන්නම ගිහින් කියලා.මෙ වගෙ දුක් කන්දරා ගොඩක් කොහොමද උහුල ගන්නෙ.නංගිට මොකද වෙන්නෙ නංගි කොහොම දරා ගනිද.අපෙ ජිවිත එන්න එන්නම කඩාන් වැටෙනවා මිසක් ජිවාත් වෙන්න කිසිම රුකුලක් නැ. අපිට හිටපු එකම රැක වර්ණෙ තාත්තා.එදා රැ තාත්තගෙ මිනිය ගන්න බැරි වුණා.මන් අඬ අඬාම ගෙදරට අවා සෙනගත් ගෙදර පිරිලා.පොලිසියෙනුත් ඇවිත් හිටියෙ.මන් දැක්කා සුදු රෙද්දකින් වහාලා ගිලන් රථය ඇතුලට කවුදො දාගන්නවා.මන් එක පිම්මෙම එතෙන්ට දිවුවා. එත් ගමෙ මිනිස්සු එකතු වෙලා මව අල්ල ගත්තා.මන් නංගිව හෙවුවා එයා හිටියෙ නැ පෙන්නවත්.පස්සෙ ගමෙ අය කිවා දුක් වෙන්න එපා ඔයාට මෙ මුලු ගමෙම අය ඉන්නවා ඔයාගෙ නංගි ජිවිතෙ නැති කරගෙන බෙල්ලෙ වැල දාගන කියලා.දෙයියනෙ එදා මන් නංගිවත් එක්කන් ගියානම්. මට නංගිව ඇහැක් වගෙ බලා ගන්න බැරි වුනා.<

<

මම ඇඬුවා වැලපුනා සිහි නැති වෙවි කොයි වෙලෙත් වැටුනා.අන්තිමට නංගිගෙයි තාත්තාගෙයි මිනිය ගෙදරට ගෙනාවා.කොහොමද මෙ තනි හිත මෙ දෙවල් දරා ගන්නෙ හැමොම මව මෙ ලොකෙ තනි කරලා ගියා.ගමේ මිනිස්සු.තාත්තාගෙ පැත්තෙ අය.අම්මාගෙ පැත්තෙ අය මන් ගවින් හෙල වුන්නැ.මමත් ජිවිතෙට මොනවා හරි කරගනිවි කියලා.ගමෙ මිනිස්සු එකතු වෙලා සිරිල් අකල්ගෙ ගෙදරට ගිණි තියලා එලවලා දැම්මා.අම්මාත් ගිහින් මාසයක් විතරවත් සතුටින් ඉදලා නැ.එ මනුස්සයා එක එක ගැණු ගෙදරට ගෙනවාලු අම්මාට පෙන්න වුන් එක්ක ඉන්නවාලු.අම්මාට ගහලා බැනලා සලකලාවත් නැ.මගේ තාත්තා කවදාවත් අම්මාට ගහලවාත් නැ.<

<

තාත්තාගෙයි නංගිගෙයි මිනිය බලන්න අම්ම පිස්සුවෙන් වගේ කැ ගගහා අවා මන් නිසා නෙද උඹලට ඔහොම වුනෙ මෙ කලකන්නි ගැණි නිසා නෙද කිය කියා.එත් අම්මාට නැ දැයො එන්න දුන්නැ ගහලා පැන්නුවා.තාත්තාගෙයි නංගිගෙයි මිනිය වුස්සන දවසෙ අරංචි වුනා අම්මා වහා බිලා මැරිලා කියලා.ඇත්තටම මට අම්මා ගැන දුකක් හිතුන්නැ.අඬන්න තරම් කදුළු තිබුනෙත් නැ.අම්මා නිසායි මෙ හැම දෙම.අපෙ අතිතෙ අම්මායි මයි නංගි තත්තායි විහිලු කර කරා හිටපු හැටි මැවි මැවි පෙනිලා ඇස් අද්දරින් බොද වෙලා යනවා.<>

<

මොනවා කරත් අම්මාගෙ මිණියත් භර අරන් හැමොගෙම අවසන් කටයුතු කරා.මැරෙන්න හිතුනත් මැරෙන්න තරම් ශක්තියක් මගේ හිතෙ තිබුන්නැ.මම ජිවත් වුනාට හිටියෙ මැරුණු මල කදක් වගේ පාරෙ ගියත් කාත් එක්කවත් කතාවක් නැ.බලා ගත්තු අතෙ බලගන යනවා.මට උන හැම දෙයක්ම මැවි මැවි පෙනවා නින්ද යන්නැ.මෙ හිතට එ දෙවල් වුහුලන්නෙ කොහොමද.මට ජිවිතෙ කවදාවත් මෙ දුක අමතක කරන්න බැ.ස්කොලෙ ගමන් නැවතුනා මගේ අම්මා තත්තා නංගි නැති වුනා.අන්තිමටම මන් තිරනෙ කරා.මෙ ගිහි ජිවිතෙන් ඇත් වෙන්න.එක තමා මගෙ දුකට එකම මග.මන් වගෙ තනි වුනු කෙනෙක්ට ඉන්න දුක හදුනන එකම කෙනා.මගේ තතාගත අමා මැණි බුදු පියානන බව.මන් කෙලිම්ම ගියෙ මෙහෙනිම් අරමයකට.අන්තිමට මන් මෙ ගිහි ජිවිතෙන් ඇත් වෙලා මෙහෙනිම් කෙනෙක් වුනා.<

<

අනියම් සැප දෙ ගෙන දෙ විපතෙ.කමයට වහල් වු තැනැත්තා ජිවිතයම අදුරු කර ගනි.පොඩි සැපයක් වෙනුවෙන් දිර්ග කලින සැපය අහිමි කර ගනි.මෙ අල්ලප වු කම සැපයක් නිසා මහාත් වු ලොකොත්තර සැපය අහිමි කර ගන්න එපා<

නිමි

🌷නිකලැල්🌷<

Comments System WIDGET PACK