🖤නයිජීරියානු ලේලි🖤 | Nijiriyanu Leli

------🖤නයිජීරියානු ලේලි🖤---------

"අනේ මේ මොන විලි ලැජ්ජාවක්ද දෙයියනේ..නෑදෑයෝ කට පියන්නේ නෑ...අරුම පුදුම මනමාලියෙක්නෙ පුතණ්ඩියා උස්සන් ඇවිත් තියෙන්නේ...."

"අයියෝ...නෝනේ..දැන්වත් ඔය කියවිල්ල නවත්තලා උත්සවේ ඉතිරි වැඩ කටයුතු ටික බලන්න...පුතාට හොද නම් අපිට මොකද......"

"අනේ අපේ මහත්තයා..දන්නෙ නැති මගුල්වල් කියවන්න එපා...මේ රටේ ගෑනු නැතුවද මේ දැලි අගුරක් කසාද බදින්නේ...ඒකත් වෙන රටක එකියක්....රෙද්දක් ඇදන් පාරට බහින්නේ කොහොමද අදින් පස්සේ......"

"ඒක පුතාගෙ කැමැත්ත නෝනෙ.එක සැරයක් අපි හොයලා දුන්න කෙල්ලව පුතා කිසිම පැකිලීමක් නැතුව කසාද බැන්දනේ....අන්තිමේදි මොකද වුණේ...අර කිරි දරුවට අවුරුද්දක් වෙද්දි ඒකි වෙන මිනිහෙක් එක්ක ගියා...මම නම් කියන්නේ පුතා ඔහොම ඔලුවක් උස්සන් ඉන්න එකම ඇති...මම නම් මුකුත් කියන්නේ නෑ....."

ජෙසිකාත් එක්ක වාඩි වෙලා ඉද්දි මට ඇහුණා අම්මා තාත්තා එක්ක නෝක්කාඩු කියනවා..අම්මා විතරක් නෙවෙයි කසාදෙට ආපු හැමෝම නිකන් අමුතුවට බලන් හිටියේ මං පිටසක්වලියක් කසාද බැන්දා වගේ හරියට.....

"බලන්න අක්කේ..ඇත්තටම රෂාන් පුතාට පිස්සු හැදිලද...බලන්න මනමාලි දිහා....."

"අනේ අපොයි ඒක නම් ඇත්ත..අර පුංචි එකත් බය වෙයි රෑක එහෙම දැක්කොත්..."

භාෂාව නොතේරෙන එකට පිං සිද්ධ වෙන්න ඒ මිනිස්සුන්ගේ ඇනුම් පද,උසුළු විසුලු කිසිම දෙයක් ජෙසිකාට තේරුණේ නෑ...එයා මගේ පුතත් එක්ක සෙල්ලම...කොල්ලත් එයාගෙ උකුලෙන් බහින්නෙම නෑ...

හ්ම්ම්...කවුරු මොනදේ කිව්වත් මං ජෙසිකාව කසාද බදින්න ගතපු තීරණය ගැන මට ගොඩාක් සතුටුයි..මං දන්නවා ජෙසිකා මොන තරම් හොද හදවතක් තියෙන කෙනෙක් ද කියලා..හමේ පාට කළු වුණාට මට එයා අවලස්සන නෑ...හැමදේටම වඩා මට වටින්නේ එයාගෙ ලස්සන හදවත.....

අද මං මේ කළු කෙල්ලව කසාද බදින දවස බව දැන් ඔයාලා දන්නවා....ඒත් ඊට කලින්....ඒ කියන්නේ එයාව මුණ ගැහෙන්න කලින් මොකද වුණේ කියලා මං කියන්නම්.....

---------------------------

------------------

"හෙලෝ අම්මේ...."

"අ...හ්...පු..තා..කියන්න...."

"කෝ අම්මේ මහීමා....මං එයාගේ ෆෝන් එකට කීයේ ඉදන්ද ගන්නේ ඒක ඕෆ්...."

දවසක් මං ගෙදර ලෑන්ඩ් ලයින් එකට අරගෙන අම්මගෙන් ඇහුවේ මගේ බිරිද ගැන..මං ඉතාලියේ ජොබ් එක කරන්න ඇවිත් එතකොට අවුරුදු හතරකට වඩා වැඩියි..මාස දෙකකට කලින් තමයි මං ලංකාවට ඇවිත් ගියේ........නන්නාදුනන රටක...රෑ දවල් බලන්නේ නැතුව මං මහන්සි වුණේ මගේ පව්ල වෙනුවෙන්..අපේ චූටි කොලු පැටියට ඒ වෙද්දි මාස 11යි.....යෝජිත විවාහයක් වුණත්...අපි ආදරෙන් හිටියේ අවුරුදු ගානකට කලින් ඉදන් ආදරේ කරපු ජෝඩුවක් වගේ...අම්මයි,තාත්‍තයි,මහීමායි,චූටි පුතයි තමයි මගේ ලෝකෙම......

"අ...මේ.....පුතේ...දුව වැඩක...ඒ නිසා වෙන්නැති...."

අම්මා එහෙම කිව්ව නිසා මං ඒක පිළිගත්‍තා.ඒත් ඊටපස්සේ කෝල් කලත් ෆෝන් එක වැඩ කරන්නේ නෑ.මට හිතුණා අම්මලා මට මොනවා හරි හංගනවා කියලා.

"අම්මේ...මොකක්ද ගෙදර වෙලා තියෙන්නේ....ප්‍රශ්නයක්ද...."

ඒත් ඒ සැරේ ෆෝන් එක ආන්ස්වර් කළේ අම්මා නෙවෙයි තාත්‍තා.

"කෝ තාත්තේ ඒ සැරේ අම්මා...දෙයියනේ මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ..."

"අම්මට ටිකක් අසනීපයි පුතේ..ප්‍රෙෂර් වැඩි වුණා හදිසියෙම.

බෙහෙත් ගෙනාවා..ඒක අඩුවෙයි..."

"එ...එක සැරේටම..ඇයි ඒ...තාත්තේ මොකක්ද වුණේ....."

"පුතේ...පුතා කලබල වෙන්න එපා.....මේ..මේකයි....මහීමා පුතාවයි දරු පැටියවයි දාලා වෙන කවුදෝ එක්ක ගියා පුතේ......අපි නමක් ගමක් දන්නේ නෑ...ඒක නිසයි අම්මට අමාරු වුණේ..පුතයි දරුවයි තනිවුණා කියලා ඒ මනුස්සයට හරි වේදනයි....හ්ම්.."

මගෙ අතින් ෆෝන් එක බිමට අතෑරුණා...මහීමා....මහීමා මට එහෙම කරයිද...කොහොමද එයා එහෙම කළේ.......පව් අසරණ අම්මයි තාත්තයි...එතකොට මගේ චූටි පුතා..දරුවා තාම කිරි බොනවා.....මහිමා මං ගැන බැරි නම් අපෙ දරුවා ගැන හිතන්න තිබුණා නේද උඹට.....

මං දන්නේ නෑ මට මොනවා වුණාද කියලා..ලෝකෙම කැරකෙනවා...අපේ පුංචි පවුලට මේ මොකක්ද වුණේ..........

මහීමා ගියේ කාත් එක්කද කියලා හිතන එක එච්චර අමාරු වුණේ නෑ....ඒ සාලිය වෙන්නැති..මාව කසාද බදින්න කලින් මහිමා යාලු වෙලා හිටියේ සාලිය එක්ක.සාලිය මහිමාව දාලා වෙන කෙනෙක් ළගට ගිහින් තිබුණා...හිතේ අමාරුවෙන් ඉදපු මහීමා ගෙදරින් කතා කරපු කසාදෙට කැමති වුණා...ඒකයි වුණේ...ඒත්....ඒත්..අපි සතුටින් හිටියා..........මේක මෙහෙම වෙයි කියලා මට හිතන්න තිබුණා දෙයියනේ....

ගිය වතාවෙ මං ලංකාවට ගිය වෙලාවෙ මට අහුවුණා මහීමා සාලිය එක්ක ආයෙත් කතා කරන්න අරන්...ඒ ගැන මං ඇහුවම එයා දුන්න උත්තරෙත් මං පිලිගත්තා...

"අයියෝ රෂාන්...දැන් එයා ගැන මට එහෙම හැගීමක් නෑ...එයාමයි මට කතා කළේ..මට සලකපු විදිහ ගැන පසුතැවෙනවලු.....මනුස්සකමට කතා කළා ඇරෙන්න වෙන මුකුත් නෑ සුදූ....ඔයයි පැටියයි තමයි මගේ හැමදේම ......."

මං සැක කළේ නෑ...සැක කරන්න ඕනකමක් තිබුණේ නෑ....මං මහිමාව විශ්වාස කළා..

"මොනවද රත්තරනේ උඹට මම නොදුන්නේ.....උඹට කොච්චර ආදරෙයිද මම....උඹ ලගින් ඉන්න බැරි වුණා තමයි මට..ඒත්.....ඒත් මං මෙහෙ ඇවිත් මහන්සි වෙන්නෙත් උඹලා නිසානෙ මැණික......ඇයි...ඇයි උඹට බැරි වුණේ....උඹව පාලනය කරගන්න........

කොච්චර ඇඩුවත් වැඩක් වුණේ නෑ....මං ලංකාවට එන්න හැදුවම තාත්තා එන්න දුන්නෙම නෑ.ඇවිත් ගිහින් වැඩි කාලයක් නැති නිසා නිවාඩු දෙන්නෙත් නෑ කොහොමත් මට.............දරු පැටියා බලාගන්නම් කිව්වා..........

😔මං පිස්සෙක් වුණා...කොහොමද මං මේවා දරාගන්නේ...කියන්න කෙනෙකුත් නෑ...........මගේ දුක මං ගෙදර අයට පෙන්නුවේ නෑ......මං නිසා අම්මටත් මොනවා හරි වුණොත්.........

මං බොන්න පටන් ගත්තා..බේබද්දෙක් වුණා....පිස්සෙක් වුණා...වැඩ අනාගත්තා....කෑවේ බිව්වේ නෑ...තව ටිකෙන් මාව රස්සාවෙනුත් අස් කරනවා.....

"What's wrong with you Rashan..tell me..you can tell me anything.How can I help you...."

එදා තමයි මං ජෙසිකා එක්ක මුල් වතාවට කතා කළේ..මං ඉන්නේ හොදින් නෙවෙයි කියලා දැකලා මගෙන් ඇයි කියලා හරි අහපු එකම කෙනා එයා..එයා වැඩ කළෙත් මං වැඩ කරපු කම්පනි එකේමයි..එයා මං එක්ක කලිනුත් කතා කරන්න උත්සාහා කළා.ඒත්...මං හැම ගෑනුකෙනෙක්ම මග ඇරියේ මහීමාට වචනෙකින්වත් වැරැද්දක් කරන්න මං අකමැති නිසා.

ජෙසිකා ටිකෙන් ටික මට ළං වුණා.....මං ගැන හොයලා බැලුවා....මං නැවතිලා ඉදපු තැනටත් ආවා...කෑම උයලා දුන්නා.....එයා එහෙන් හදාගෙන ඇවිත් දුන්නා......කාලයක් ගියා.....මහීමා කුඩු කරලා දාපු හිත සනීප කළේ එයා.....ලස්සන නෑ...කළුම කළුයි....ඒත් එයා ගොඩක් හොද කෙනෙක්.....

එයාගෙ අම්මයි තාත්තයි පුංචි කාලෙම එයාව අතෑරලා දැම්මට පස්සේ එයා හැදිලා තිබුණේ ළමා නිවාසෙක..එයා තනිකම ගැන හොදට දැනගෙන හිටියා....එයා නයිජීරියන් කෙනෙක්....

"Rashen...I fell for you at the first time I saw you..but...but knowing the fact that you have a wife I tried to stay away from you...on the otherhand I don't deserve your love with this ugly face..."

අන්තිමේදි ජෙසිකා කිව්වා එයා මට ආදරෙයි කියලා.මට හිතුණා මගෙ දරුවගෙ අම්මා වෙන්න හොදම කෙනා එයා කියලා..එයා එක්ක මං ලංකාවට ආවා.අම්මා නම් විරුද්ධ වුණා මේකට.ඒත් තාත්තා නිසා අකමැත්තෙන් හරි කැමති වුණා.මහිමාගෙන් ඩිවෝස් එකත් අරගත්තා..එහෙමයි මේ කසාදෙ වුණේ..

----------------

---------------------------

"පුතේ..ඔය කළු කුමාරිට කියන්න රෙද්ද හදන් වාඩිවෙන්න කියලා.සර්වාංගෙම එළියෙ..උඩරට මනමාලියක් විදියට අන්දමු කිව්වා ඒ ඇහුවෙත් නෑ..අනේමන්දන්නේ නෑ මේ මගුල කොහෙන් කෙලවර වෙයිද කියලා.."

අම්මගෙ බැනුම් මං උපේක්ෂාවෙන් අහගෙන හිටියා..අම්මත් ඉක්මනින්ම තේරුම් ගනීවී ජෙසිකා හොද කෙනෙක් කියලා..හ්ම්.එතකන් ඉවසීමෙන් ඉන්නවා.මොනවා කරන්නද..

උත්සවේ වැඩ ඉවර වෙලා අපි හැමෝම හොටෙල් එකෙන් පිටත් වුණා..මායි ජෙසිකයි පුතයි ගියේ අපේ කාර් එකෙන්...මහිමාට සැලුන් එකක් දාලා දෙන්න කියලා ඉතුරු කරපු සල්ලි වලින් මේ කාර් එක ගත්තේ......අම්මයි තාත්තයි ළගම නෑදෑයො ටිකකුයි රෙන්ට් එකට ගතපු වෑන් එකක පිටිපස්සෙන් ආවා..අද රෑට ගෙදරත් පොඩි පාටියක් ලෑස්ති කරලයි තිබුණේ...

"තාත්තා.....තාත්තා...ටිපි ඕනේ...ටිපි ඕනේ.."

පුතාගෙන් බේරෙන්න බැරි වුණා ටිපිටිප් ඉල්ලලා.කොල්ලා ඔහොම්මමයි..මොනා හරි ඕන වුනොත් දෙනකල්ම අඩනවා...ජෙසිකත් කිව්වා අරන් දෙමු කියලා.....ඒ නිසාම පාරේ කඩයක් ළගින් අපි කාර් එක නතර කලා.අම්මලා ආපු වෑන් එකත් අපි පස්සෙම නතර කළා...

----------------------

-----------------

ඒ කඩේට ආවට වැඩිය හොදයි ගෙදර ගියා නම් කියලා මට හිතුණේ කඩේට ඇවිත් ඉදපු ජෝඩුව දැකලා..මහිමා සාලිය එක්ක කඩෙන් බඩු ගන්නවා.....මගෙ පස්සෙන් දුවගෙන ආපු පුතාව දැකලත් මහිමා අහක බලගත්තා..පව් මගෙ පුංචි එකා දන්නවා නම් මේ හිතක් පපුවක් නැති ගෑනි එයාගෙ අම්මා කියලා....

මං දීපු ටිපිටිප් එකත් අරන් පුතා කාර් එක දිහාට දිව්වේ මං සල්ලි දෙද්දි.මහිමලාත් ගියා....

"ජරාස්.................."

වාහනයක් මහ හයියෙන් බ්‍රේක් ගහන සද්දෙට මගේ කකුල් පණ නැති වුණා....

"දෙයියනේ මගේ පුතා......."

මං කඩෙන් එලියට දිව්වේ වැටි වැටි.පාරෙන් පිට පැනල ආපු වාහනක් කඩේ ඉස්සරහා පෙරලිලා තිබුණා...ලේ විලක් මැද වැටිලා හිටියේ ජෙසිකා....පුතා එයා ළගට වෙලා අඩනවා....මං දැක්කා මහීමාත් ගල් ගැහිලා වගේ බලන් ඉන්නවා.....

දෙයියනේ මොකක්ද මේ වුනේ...

අම්මලත් වෑන් එකෙන් බැහැලා දුවගෙන ආවා.

"අනේ මගේ දරුවා....පුංචි එකා මේ වාහනේට හැප්පෙන්නයි ගියේ පුතේ..මේ කෙල්ල කාර් එකෙන් එලියට පැනලා දරුවව තල්ලු කරලා දැම්මා.....අනේ කෙල්ලව වාහනේ වැදුනා....".

අම්මා අඩනවා හොදටම.ජෙසිකාට මෙහෙම වුණේ මගේ දරුවව බේරන්න ගිහින්.දරුවව කුසින් වදාපු අම්මා මුකුත් නොකර බලන් ඉද්දි..ජෙසිකා....

පුළුවන් ඉක්මනින් අපි ජෙසිකාව හොස්පිට්ල් අරන් ගියා.

"අනේ පුතේ...අනේ පුතේ මං මෝඩ වුණා....මං බැලුවේ මගේ ලේලිගේ හමේ පාට...ජාතිය...භාෂාව....මං දැක්කේ නෑ මගෙ පුතේ මේ කෙල්ල ලග තිබුණ ලස්සන හදවත...අයියෝ...දෙයියනේ...මේ කෙල්ලව ආරක්ෂා කරලා දෙන්න....."

අම්මා පොලවේ හැපෙනවා.නෑදෑයොන්ගෙත් කටවල් වැහිලා.

"ඩොක්ටර්...අනේ ඩොක්ටර් ජෙසිකාට කොහොමද...."

මං හැම දෙවි කෙනෙක්ගෙන්ම ඉල්ලුවේ ජෙසිකාට කරදරයක් වෙන්න එපා කියලා.

"බය වෙන්න එපා මිස්ට රෂේන්.පේෂන්ට් එච්චර බරපතල තත්වෙක නැහැ.වාසනාවට තමයි ඉන්ටර්න් ඉන්ජරි මුකුත් නැත්තෙ....එයාට ඉක්මනින් සනීප වෙයි...ෂොක් එකට තමයි ෆේන්ට් වෙන්න ඇත්තෙ...එයාට සිහිය ආවා........"

එහෙම සතුටක්...හැමෝම සතුටු වුණා මුලු හදවතින්ම.මෙච්චර වෙලා අඩ අඩා ඉදපු චූටි කොලු පැටියගෙත් මූණට හිනාවක් ආවෙ ඩොක්ටර් කියපු දේවල් තේරිලා වගේ..

අපි ඇතුළට යද්දි ජෙසිකා ලස්සනට හිනාවෙවී අත් දෙක දික් කළා.මං පුතාව එයාගෙ අතට දීලා එයාගෙ කම්මුලකට හාදුවක් දුන්නා.

ටික කාලයක් යනකල් අපේ ගෙදර අයට භාෂාව ප්‍රශ්නයක් වෙයි...ඒත් හදවතේ භාෂාවෙන් කතා කළොත් අපිට අපිව තේරුම් ගන්න පුළුවන් වෙයි නේද.....

--------නිමි---------

මං.........හංසි✍️

Comments System WIDGET PACK