--😒🌼නාකි මනමාලයා😒🌼-- දෙවන සහ අවසන් කොටස | Naki Manamalaya 02 Kotasa

--😒🌼නාකි මනමාලයා😒🌼--

මම සහස් දිහා බැලුවේ ඔහුගේ ඝනැති රෝම වැවුණ නිරුවත් පපුවෙන් හිස මෑත් කරමින්.

"ස..සහස්....නිහල්...දැනගත්තොත්...."

ඒ වෙද්දි මම එයාගෙ වෙලයි හිටියේ..තේරුම් ගන්න බැරි බැල්මකින් එයාගෙ ඇස් සිවිලිම දිහාවට යොමුවෙලා තිබුණේ මාව තවත් අසරණ කරමින්.....මේතරම් වෙලා මං එක්ක ඔට්ටු වුණත් එයාගෙ කටින් මං බලාපොරොත්තු වුණ වචනයක් තියා අකුරක්වත් පිට වුණේ නෑ.......එයා මට ආදරෙයි ද නැද්ද...මේක මොනවගේ හැගීමක්ද.....මටත් හිතාගන්න බැරි වුණා.

"ස...සහස්....ඔයා කොහෙද යන්නේ...හැමදේම ඉවරයිද......මේකද අවසානේ........සහස්........සහස්...අනේ මට කියන්න....."

ඇදෙන් නැගිටපු සහස් ෂර්ට් එකේ බොත්තම් පියවන්න ගත්තා.එයාගෙ නිහඩ බව නිසාම මගේ හිත කීරී ගැහෙන තරම් වේදනාවක් දැනුනා...අනේ....අඩුතරමේ එයා මට ආදරෙයි කියලාවත්..එක වචනයක් කිව්වා නම්...මට ඒ පුංචි සතුටත් ඇති ජීවත් වෙන්න.......

ආයෙත් මගේ ඇස් වල කදුලු.මුකුත් නොකියම යන්න ගිහිල්ලත් එයා ආපහු ඇවිත් මගේ ඔළුව අතගෑවා.එච්චරයි...එයා යන්න ගියා..

පුංචි පුංචි සීරීම්,ඇගේ පතේ වේදනාවත් එක්ක මං ආයෙත් කාමරේ තනි වුණේ හිතම අළු වෙලා ගිහින් කියලා දැනෙද්දි.

එයා.....එයා මට ආදරේ නැද්ද.......දෙයියනේ ආදරේ වුණත් දැන් මොනවටද සනුකි....ඇත්තමයි මට පිස්සුද.....නිහල් මේක දැනගත්තොත් උඹවයි සහස්වයි දෙන්නම මරලා දාවි....උඹේ තාත්තගෙ ජීවිතේ අපායක් කරයි.....හිත හදාගනින් සනුකි....හිත හදාගනින්..

මේක හෑබෑ නොවෙන හීනයක් කියලා මං දහස් වාරයක් මටම කියාගන්න ඇති...😓..එහෙමෙහෙ විසි කරලා තිබුණ ඇදුම් කෑලි ආයෙත් අහුලලා දාලා බෙඩ්ෂීට් එකත් පෙරවගෙන මං ඇදට වැටුණේ හෙට දවස කවදාවත් උදා වෙන්න එපා කියලා දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලමින්...එළිවෙන පාන්දර සහස්ගෙ හීන වලින් චුට්ටකට මිදිලා පැයක් විතර නිදිසුව ලබන්න මට පුළුවන් වුණා....

-----------------*-----------

------------*----------

"සනුකි......ඒයි ළමයෝ ඔයා තාමත් නිදිද......"

දඩස් බඩස් ගාලා දොරට ගහන සද්දෙන් මගෙ ඇස් ඇරුණේ...ඊයේ රෑ සිද්ධ වුණ දේවල් චිත්‍රපටියක් වගේ එකින් එක මතක් වෙද්දි මං ඉක්මනින් ඇදුමක් දාගෙන දොර ඇරියා.

"අපොයි අපොයි...තාම නිදිද..මනමාලියෙක් වුණාම ඔහොමද ආ..."

ඒ ඇවිත් හිටියේ නැන්දා.මගේ තාත්තගේ අක්කා..අපිට ඉදපු එකම නෑදෑයා එයා..අම්මා මැරුණට පස්සේ අම්මගෙ පැත්තේ නෑදෑයො අපෙන් ඈත් වුණා කියලා මං අහලා තියෙනවා..ඒත් ඉතින් මේ නැන්දත් නොහිටියා නම් තමයි හොද......එයා කවදාවත් මට එයාගෙ දුවෙක්ට වගේ සැලකුවේ නෑ....අම්මයි මමයි ගැන එයාගෙ හිතේ තිබුණේ මූසලයි කියලා අදහසක්..............හ්ම්ම්....මගේ කසාදෙ වයසක මිනිහෙක් එක්ක වෙන්න යන එක ගැන එයාට නම් ගානක් නෑ ඒ නිසා...එයාගෙ මල්ලිගෙන් මේ මූසල දුව නිදහස් වෙන එකට සතුටු ඇති........

"නැන්දා...මේ..මට ඊයේ රෑ හරියට නින්ද ගියේ නෑ....."

මං කියපු එක භාගයක් ඇත්තනේ.නැන්දා උඩ ඉදන් පහළට බලද්දි මට බය හිතුණේ ඊයේ වෙච්ච දේක සලකුණක්වත් මගෙ ඇගේ තියෙද කියලා.....මෙයාට දෙයක් හංගන එක මොනතරම් අමාරුද කියලා මං දන්නවනේ..

"මේ...හිතවත් අය කීපෙදෙනෙකුත් ඇවිත් ඉන්නේ....තව පැය තුනකින් රෙජිස්ටේෂන් එක..ලෑස්ති වෙනවා....විකාර නටන්නේ..."

නැන්දා ගස්සගෙන යන්න ගියා.😓අනේ සහස්...එයා ඊයේ කියපු කතාව මට ආයෙත් මතක් වුණා...ක්‍රමයක් හොයාගන්නම් කිව්වා නේද.....මේක නවත්තන්නම් කිව්වා නේද...😓මට කොහොමත් ඒ දේවල් ගැන බලාපොරොත්තුවක් තිබුණේ නෑ....සහස් කවදාවත් එහෙම කරන්නේ නෑ....එයාගෙ ලොක්කට විරුද්ධ වෙන්නෙ නෑ...ඒ නැතත් එහෙම කරන්න එයාට හේතුවකුත් නෑනේ😓...මං විතරයිනේ ආදරේ....

තව ටිකකින් තියෙන ෆන්ක්ෂන් එකට ලේස්ති වෙන්න ඕන නිසා මම වොෂ් එකක් දාගන්න බාත් රූම් එකට ගියා...එළියේ හැමතැනම සරසලා ඇති..අර මනුස්සයගේ නෑදෑයො ඇවිත් ඇති..අපේ හිතවත් අය ඇති..දෙයියනේ මං කොහොමද මේකට මූණ දෙන්නේ........මගේ දෛවය මේ විදියට ලිව්වෙ ඇයි දෙවියනේ😓................මගෙ තාත්තා වෙනුවෙන් හිත හයිය කරගන්න ඕන.....අදින් පස්සේ සහස්ව මට මුණ ගැහෙන්නෙ නැත්තම් හොදයි...එයා පේන්න ඉද්දි මං කොහොමද ජීවත් වෙන්නේ....

සිය දහස ගානක් සිතුවිලි හිතේ පොරකද්දි මං ටවල් එකත් ඇදගෙන එළියට ආවා...ඒත් කාමරේට ඇවිත් ඉදපු කෙනා දැක්කම මට හිතුණා ආයෙත් ඇතුළට පැනලා දොර වහගන්න.

"ඕහ්.....ස්වීට් හාට්..ඔයා වොෂ් දැම්මද....ම්ම්හ්...සුවදයි කෙල්ලේ උඹ ළග......."

මං එනකල් ඇද උඩ වාඩිවෙලා ඉදපු නිහල් ක්ෂණයෙන් නැගිටලා මං ළගට ආවා..ඒ වනචර බැල්ම මගේ නිරාවරණය වුණ අතපය දිහාවට යොමුවෙද්දි මට පොළව පලාගෙන යන්න තරම් අපහසුතාවයක් දැනුණා.

"මොකද කෙල්ලේ මේ ගැහෙන්නේ.....අදින් පස්සෙ උඹ හැමදාටම මගේ..........මෙච්චර දවස් උඹ මට උඹේ ළගටවත් එන්න දුන්නේ නෑ නේද........හොදයි....මට හදිස්සියක් නෑ......අදින් පස්සේ උඹට ඉන්න වෙන්නේ මට ඕන විදිහටනේ😏................."

සමච්චල් හිනාවකුත් දාගෙන ඒ මිනිහා ටිකෙන් ටික මට ළං වුණා..ටවල් එක ගැට ගහපු පපුවෙන් මං අත තියාගත්තේ වැඩි ආරක්ෂාවට...සිගරට් අරක්කු මිශ්‍ර වෙච්චි ජරා ගදක් ඒ මනුස්සයා ළගින් දැනෙද්දි මං හුස්මත් තදකර ගත්තා...

"යනවා අහකට...නාකියා....යනවා"

නිහල්ගෙ ගොරෝසු අත මගේ පපුව ට යොමුවෙද්දි මං ඒ මිනිහව තල්ලු කරලා දාලා බාත් රූම් එක ඇතුළෙන් ලොක් කර ගත්තා.මට මං ගැනම දැනුනෙ මහ හිරිකිතයක්...මේ මිනිහට නම් හොදක් සිද්ධ වෙන්න එපා...ගෑනු පෙරේතයා..

"හරි හරි මැණික...අද රෑ වෙනකල් ඉවසමුකෝ😏..........උඹට මේවට වන්දි ගෙවන්න වෙයි අද රෑට......ඇද උඩින් තමුන්ගේ සාරිය තිබ්බා...ඇදගෙන පහළට එනවා....තමුන්ගේ තාත්තට ආදරෙයි නම් මං කියන විදිහට ඉන්නවා...ලාස්ට් වෝනින්ග්....."

කදුලු වලින් ඇස් ආයෙත් බොද වෙද්දි මං දෙතුන් සැරයක්ම ඇග හේදුවේ අර මිනිහගෙ අත වැදුන අප්පිරියාවට.

--------------

------

තවත් පැයක් ගතවෙද්දි මං රෝස පාට දුහුල් සාරිය ඇදගත්තා...සාරියට ගැලපෙන්න මේකප් එක කරගත්තෙත් මම..මේකප් කරන්න මොනතරම් හුරුවක් තිබුණත් මගේ වෙව්ලන අත් නිසා අයි ලයිනර් එක දෙතුන් සැරයක්ම මූණ පුරා ඇදුනා....😓..අනේ ඇයි මං මේතරම් පව් කළේ...නැන්දා කියනවා වගේ මං මූසලියක්ද....

මං පහළට බහිද්දි හැමෝගෙම ඇස් තිබුණේ මං ළග...තාත්තගේ මූණේ තිබුණ අසරණ බැල්ම නිසා කදුලු ආයෙත් අලුත් වුණා.....පඩිපෙළ ටිකක් බැහැගෙන යද්දි නදී දුවලා ඇවිත් මගේ අතින් අල්ලගතපු නිසා මට සැනසීමක් දැණුනේ.....සහස් කොහෙවත් පේන්න නෑ.....😓එයා යන්න ගිහින්ද........එක අතකට කමක් නෑ....එයා පෙන්න ආවොත් මට දරාගන්න බෑ.....

"සනුකි..කෙල්ලේ උඹ මේක කරන්න ඕනද.....මේ කසාදෙ කරන්න එපා..පැනලා යන්න...මං..මං උදව් කරන්නම්"

නදී කොදුරලා මගෙන් ඇහුවේ හොරෙන්.

"ෂ්ෂ්ෂ්.....මොනවද නදී මේ කියන්නේ....අර මනුස්සයට ඇහෙයි...."

කලබල වුණ හිතින් මං නදී එක්ක ටිකක් එහාට ගියා.නදී දන්නේ නෑ ඇත්තටම ඇයි මං මේ කසාදෙ කරන්නෙ කියලා...මං මගෙ යාළුවගෙ අතින් අල්ලගෙන හැම ඇත්තක්ම කිව්වේ හදවතින් හඩා වැටෙමින්.

"දෙයියනේ...මොන ජරා මිනිහෙක්ද...අංකල් නිසාද ඔයා මේක කරන්නෙ...අනේ කෙල්ලේ..මං මේ තරම් දෙයක් දැනගෙන හිටියේ නෑනේ.මට ගොඩක් දුකයි..මොකක්ද මේකට කරන්නේ අපි....ෂිට්....උඹට ඉතින් කොල්ලෙක්වත් නෑනේ..හිටියා නම් අර ෆිල්ම් වල වගේ කෙල්ලව බේරගන්නවනේ😓......"

"ඉන්නවා.....ඉන්......."

මම කිව්වා නෙවෙයි කියවුණා..මං කිව්වේ සහස් ගැන...කටින් පිටවුණ ඒ වචනේ නිසා සහස් ගැනත් හැමදෙයක්ම මම නදීට කිව්වා....

"උඹ නම් බන්......යකාගෙ කටටම නේද අත දැම්මේ.....අර මිනිහා දැනගත්තොත් මේක........කෝ දැන් ඒ කොල්ලා.....මං ආවට පස්සෙ දැක්කෙම නෑ......"

"දන්නෙ නෑ නදී..ඊයෙ රෑ තමයි අන්තිමට දැක්කේ මම😓.....එයා ආයෙ එන එකක් නෑ......"

"අනේ ඇත්තටම උඹ ගැන නම් මට හිතාගන්න බෑ..මොකටද ඒ මිනිහව විශ්වාස කළේ...ආ....තමන්ට ඕන වැඩේ කරගෙන ඌ මාරු වෙන්න ඇති....උඹ නම් මහ මෝඩියක්....."

"න...දී..මං එයාට ගොඩක් ආදරෙයි...ගොඩක්...එයා හොද කෙනෙක්ද නරක කෙනෙක්ද කියන්න මං දන්නේ නෑ.....එයා ආපහු ආවත් නාවත් මං පණටත් වඩා ආදරෙයි...."

මං කියවද්දි නදීගෙන් සද්දයක් නැත්තේ මොකද කියලයි මම බැලුවේ.එයා මගේ උරහිසට උඩින් පිටිපස්ස බලන් හිටියේ...අයියෝ..නෑ...නිහල්ට ඇහිලාද..

"මොකක්ද මෙතන කුටු කුටුව..මනමාලි ඉන්න ඕන මනමාලයා ළග...අහුමුලු වල නෙවෙයි.."

වාසනාවකට ඒ ඇවිත් හිටියේ නැන්දා.එයාට ඇහෙන්න නැතුව ඇති අපි කතාකරපු දේවල්..මං රෙජිස්ටාර් ඉදපු මේසෙට ගිහින් වාඩි වුණේ මරන්න ගෙනාපු හරකෙක් වගේ....තත්පරෙන් තත්පරේ ගැහෙද්දි මගේ හදවතේ ගැස්මත් වැඩි වුණා...සහස් කොහෙවත් නෑ....මේක තමයි අවසානේ...

මට එහා පැත්තේ පුටුවේ ඉදපු නිහල් එයාගෙ අත මගේ ඉන වටේට දාගත්තේ මගෙ ඇගම කරන්ට් වැදුනා වගේ වෙද්දි.මිනිස්සු ඉන්නවා...මෙතන දගලන්නත් බෑ....මගේ ඒ නිහඩ අවසරයෙන් නිහල්ගෙ අත මගේ බද පිරිමදිමින් තිබුණා...ඒ ස්පර්ශයෙන් මට දැණුනේ වේදනාවක් ඇරෙන්න සහස් මගෙ ළග ඉද්දි මට දැනෙන හැගීම නෙවෙයි.

"හොදයි..එහෙනම් අපි කසාදෙ වැඩකටයුතු ආරම්භ කරමු..නිහල් කාරියවසම් මහත්මා..ඔබ මෙහි සිටින සනුකි සෙහන්සා මෙනවිය ඔබගේ භාර්යාව ලෙස පිලිගන්නවාද...?"

කෑදර බැල්මකින් මගෙ දිහා බලපු නිහල් උත්තර දුන්නා..ඊළගට ආවෙ මගේ වාරෙ....😓අනේ මං කොහොමද මේක කරන්නේ...කොහොමද.....මං හිත හදාගන්නේ....මගේ මුළු මූණම දාඩියෙන් තෙත් වෙන්න ඇති.....මං තාත්තා දිහා බැලුවත් තාත්තා හිටියේ බිම බලාගෙන....

"මම...පිළි..............."

"මිස්ට නිහල්....අපිට ඔයාව අත්අඩංගුවට ගන්න අත්අඩංගුවට වෙනවා...."

ඊළග තත්පරේදි එතනට කඩාගෙන වැදුනු පොලිස් නිලධාරීන් කීප දෙනෙක් නිසා මගේ වචන නැවතුණා.

"වට්....මොන විහිළුවක්ද මේ...මොකටද මාව ඇරෙස්ට් කරන්නේ ආ....වොරන්ට් එකක් තියෙද තමුන්ලට...."

නිහල් යටි ගිරියෙන් කෑ ගහද්දි අපි හැමෝම පුදුමෙන් හිටියේ මොකක්ද මේ වෙන්නෙ කියලා..ඒත්..මං දැක්කා...තාත්තගෙ මූණෙ විතරක් සතුටු හිනාවක්....!

"වොරන්ට් එකක් තියෙනවා මිස්ට නිහල්...අපි පොලීසියට ගිහින්ම මේ ගැන කතා කරමු..."

කොළේකුත් අරගෙන දොරෙන් ඇතුළට ආපු කෙනා දැක්කම නිහල්ට වගේම මටත් පුදුමයි.

"සහස්...උඹ...?"

"නෑ..නෑ..නෑ....දේව්...දේව් මිහිරාන්....ඒක තමයි නම..ඒසීපී..අහිංසක ව්‍යාපාරිකයින්ගේ බිස්නස් කඩාකප්පල් කරලා ඒ මිනිස්සුන්ව ණයකාරයෝ කරන්න තමුන් හරි දක්ෂයි නේද...ඒ වෙනුවෙන් තමුන් ඉල්ලන දේවල් ලැබෙන්න ඕන..එහෙමනේ...."

"හහ්....හා...උඹ මොනවද මේ කියවන්නේ...ඒකටද උඹලා මාව ඇරෙස්ට් කරන්නේ...ආ...."

නිහල් හිටියේ තරහෙන් වියරු වැටිලා.

"අයියෝ නෑ මිස්ට නිහල්...තව තියෙනවා...මං හැමදේම හොයාගත්තා...තමුන්ගේ ළගට වෙලා ඉදගෙන හැම අපරාධ වැඩක්ම හොයාගත්තා...තමුසේ මිනීමරුවෙක්...ස්ත්‍රී දූෂකයෙක්....තමන්ගෙ බිරිදයි දරුවයි මරපු තිරිසනෙක්....සාක්ෂි අපි ළග තියෙනවා..නගිනවා ජීප් එකට..."

මං නදීගේ ඇගට වාරු වුණේ මේ ඇහෙන දකින දේවල් නිසා මගේ කකුල් පණ නෑ වගේ දැණුන නිසා...සහස්...නෑ..දේව්...එයා ඒසීපී කෙනෙක්...නිහල්..සල්ලාලයෙක්...මිනීමරුවෙක්...දෙවියනේ...

පොලීසියෙ අය නිහල්ව ජීප් එකට දාගත්තා..සහස්...නැහැ..දේව්..මට පැටලෙනවා තවමත්...එයා මං දිහා නොබලම යනවද කියලා මං බලන් හිටියේ මූණ බෙරි කරන්.....නෑ...නිහල්ව ජීප් එකට දාලා එයා කෙළින්ම ආවෙ මගෙ ළගට..හැමෝගෙම ඇස් තිබුණේ අපි ළග.......

"මිනීමරුවෙක් කොටු කරගන්න ඇවිත් මට මගේ වයිෆ්වත් හොයාගන්න ලැබෙයි කියලා මං හිතුවේ නෑ....දැකපු දවසෙම උඹ මගේ හිත හොරකම් කළා මැණික.....මට තව පැයක් දෙන්න...මේ මිනිහව කූඩුවට දාල මං ඉක්මනින් එනවා..ඊට පස්සේ මං හැමදාටම උඹව මගේ කරගන්නවා...මං ආදරෙයි....."

හැමෝම බලන් ඉද්දි දේව් මගේ නළල කිස් කළා...දෙයියනේ මං දකින්නේ හීනයක්ද.....මං මොනතරම් වාසනාවන්තද....මගේ ආදරේ මට ලැබුණා..අර නාකි තිරිසනාගෙන් මායි තාත්තයි ගැලවුණා.....

"දුවේ.....දේව් පුතා පොලීසියේ කියලා මං දැනගෙනයි හිටියේ...එයා මගෙ දුවව බේරගනියි කියන බලාපොරොත්තුව විතරයි මට තිබුණේ....මගේ බිස්නස් එකත් බංකොලොත් කරලා තියෙන්නෙ අර පව්කාරයා දුවේ...තව ටිකෙන් මගේ දුවව මට ඒ මිනිහට බිල්ලට දෙන්න වෙනවා...දෙයියෝ අපේ මූණ බැලුවා..අන්තිම මොහොතෙදි හරි දේව් පුතාට පුළුවන් වුණා නිහල් මරලා හංගපු දරුවගෙයි නෝනගෙයි මිනී දෙක හොයාගන්න....ඒකෙන් හැමදේම විසදුණා......"

මට අපහැදිලි වෙලා තිබුණ දේවල් ටිකත් තාත්තගෙ කතාවෙන් පැහැදිළි වුණා..

ඇවිත් ඉදපු ගොඩක් අය යන්න ගියා.නැන්දත් අපිට නොකියම ගියේ ප්‍රශ්න විසදුණ එකට ඉරිසියාවෙ....තව ටිකක් වෙලා ඉන්න වෙන නිසා රෙජිස්ටාර්ට තේ එකක් හදන්න කියලා තාත්තා කුස්සියට ගියා..

මං..........මං සාලෙ පුටුවක් උඩට වෙලා හිටියේ දේව් එනකල් ඇගිලි ගනිමින්....එයාගෙත් මගෙත් ලස්සන අනාගතය ගැන සිතුවිලි ගොඩක් මගේ හිතෙන් දෝරෙ ගලමින් තිබුණා.........පුදුම සතුටක්

නාකි මනමාලයා යන්න ගියා......අන්තිමේදි.....අන්තිමේදි මං දේව්ගෙ මනමාලි.......💖

......නිමි.......

මං.......හංසි✍️ —

Comments System WIDGET PACK