---😒🌼නාකි මනමාලයා🌼😒-- පළමු කොටස | Naki Manamalaya 01 Kotasa

---😒🌼නාකි මනමාලයා🌼😒--

"අනේ නදී මට බෑ බං අර රිම් එකෙන් දුවන ෆුට් සයිකලේ කසාද බදින්න😑බලපංකෝ හැටි විතරක්.පෙද හැලිච්ච පිළිහුඩුවෙක් වගේ...."

"අනේ අම්මෝ😂හිනා කාලා මැරෙනවා බං උඹ කියන ඒවට..."

මං මේ ලොඹු රිලවට සින්න වෙන්න යනවා.මගේ හොදම යාළුවා වෙච්ච නදී මෙතන කැකිරි පලනවා.අනේ අම්මපා මට එන කේන්තියට මේකිවත් අර මැංටලේ එක්ක පෙට්ටියකට දාලා යවනවා අප්‍රිකාවට😤ඔටුවොන්ගෙ මැක්කෝ අහුල අහුල ඉදීවිනේ.

"අම්මෝ..සොරි සොරි කෙල්ලේ...මට ඉතින් හිනා ගියා..අතෑරපන් බන් මගේ කන..ඌයි..."

මම නදීගේ කන තව ටිකක් මිරිකුවේ ඒක නාකි පොරගේ බෙල්ල කියලා හිතාගෙන.

"හරි මේ අහපංකෝ සනුකි..උඹ කෙළින්ම තාත්තට කියපන්කෝ මේ කසාදෙට කැමති නෑ කියලා.....එහෙම නැතුවමෙතන පස්ස කැඩිච්ච කඩියා වගේ දගලලා තේරුමක් නෑ..පිස්සි..."

නදී නම් කියයි.ඒත්...ඒත් මං කොහොමද තාත්තව අමාරුවේ දාන්නේ..

මම සනුකි විහංසා කොඩිකාර.ලොකු සල්ලිකාරයෙක්ගෙ දුවෙක් කියන්නේ නිකන් නෙවෙයි.හැබැයි ඒ ඉස්සර..දැනට මාස තුනකට විතර කලින්.බිස්නස් එකේ ප්‍රශ්නයක් වෙලා අන්තිමේදි තාත්තට හැමදේම නැති වුණා😓..අපිට ඉතුරු වුණේ අපේ ගෙදර විතරයි..මේ අතරේ තමයි අර ලොන්ත බකට් එක මගේ ජීවිතේට ආවේ.

ණයකාරයෙක් වෙලා හිරේට යනවද නැත්තම් ඒ නාකියගේ ඉල්ලීමට එකගවෙලා මාව කසාද බන්දවලා දෙනවද කියලා තාත්තට තීරණය කරන්න වුණා.😓මිනිහගේ නම නිහල්...මොනා කරන්නද..අවුරුදු විසි අටක් වැඩිමල් ඒ මිනිහව කසාද බදින්න මං කැමති වුණේ තාත්තා ගැන හිතලා.හෙටයි මං මලකඩ ගොඩක් බැදගෙන විහින් පිටගැස්ම හදාගන්න යන දවස.

"එහෙම කරන්නේ කොහොමද නදී...තාත්තා පව්..එයා මං වෙනුවෙන් මොන තරම් දේවල් කළාද..මේ වෙලාවෙ මම එයාට උදව් කරන්න ඕන.."

"හ්ම්..එහෙනම් ඉතින් දෛවයට එකගවෙයන් කෙල්ලේ...මට දුකයි උඹ ගැන..ඒ මිනිහා මහා වනචර පාටයි අනික..කසාද බැන්දට උඹට මොනදුකක් විදින්න වෙයිද මන්දා...."

නදී ඇහැකින් ඉගි කරලා පෙන්නුවේ පහළ තාත්තා එක්ක කතා කර කර ඉන්න තට්ට මෑන්ව.වයසයි මදිවට තට්ටෙ😢හපෝ මෙහෙමත් කරුමයක්..

පහළ බලපු මගෙ ඇස් එතන නතර වුණේ නෑ.ගේ පුරාම දුව දුව මගෙ ඇස් කෙනෙක්ව හෙව්වා...කෝ එයා..

"ලොක්කා..සැරසිලි බඩු ටික නම් ගෙනාවා..තව මොනාද කෙරෙන්න ඕන.."

මං හොයපු කෙනා නිහල් ළගට ආවා.ඒ නිහල් ගේ ගෝලයෙක්..කොල්ලට තිබුණේ පුදුම හැන්ඩ්සම් ලුක් එකක්..එයා නිහල් එක්ක අපේ ගෙදර යන්න එන්න පටන් අරන් දැනට සති තුනක් විතර.අනේමන්දා කවදාවත් කොල්ලෙක් ගැන නොදැනුන හැගීම්ක් මට එයා දැක්ක දවසේ දැනුනා..හරියට..හරියට මං එයා දිහාවට ඇදිලා යනවා වගේ නිතරම..😓..ඒ මොනවා වුණත් හෙටින් හැමදේම ඉවරයි.හෙට මගේ කසාදේ.

පහළ බලාගෙන ඉදපු මගේ බැල්මේ තිබුණේ හිස් ගතියක් වුණාට එයාව දැක්ක වෙලාවේ ඉදන් පපුව මහ බර ගතියකින් පිරිලා.මං හිතුවෙවත් නැති විදිහට ඒ ඇස් මගේ දිහාවට හැරුණා.තත්පර කීපයක් යන්න ඇති..අනේ මටත් ඇස් අහකට ගන්න හිතුණේ නෑ අපේ ඇස් එකිනෙක හමුවුණා.සහස්........සහස්ගෙ ඇස් කතා කරනවා කියලයි මට දැණුනේ....ඊළග තත්පරේදි පෙට්ටි වගයක් බාන්න ආපු මිනිස්සු ටිකකට උදව් කරන්න එයා මිදුලට ගියා.

"හ්ම්ම්..එහෙනම් මම ගිහින් එන්නම් සනුකි..මේ ප්‍රශ්නෙට විසදුමක් නෑනේ..උඹේ ජීවිතේට මේ වෙන්න යන අපරාදෙ නවතින්න නම් හාස්කමක් වෙන්න ඕන..හාස්කමක්..නැතුව නම් බෑ.."

සහස්ගෙ ලෝකෙ අතරමං වෙලා ඉදපු මම පියවි ලෝකෙට ආවෙ නදීගෙ කටහඩින්..ඔව් ඒක ඇත්ත.හාස්කමක් නොවුණොත් ඇරෙන්න මට මේකෙන් ගැලවිල්ලක් නෑ..ඒත් මං දන්නවා😓දෙවියෝ මං වෙනුවෙන් එහෙම දෙයක් ප්ලෑන් කරලා නෑ.

නදීත් ගියාට පස්සේ පුදුම තනිකමක් දැනුණේ😓අනේ.....අම්මවත් මගෙ ළග හිටියා නම් අපේ ජීවිත මීට වඩා වෙනස් වෙන්න තිබුණා...අවාසනාවට අම්මා මං චූටි කාලෙදිම මේ ලෝකෙන් යන්න ගිහින්..දැන් කරන්න දෙයක් නෑ..එන විදිහකට ජීවිතේට මූණ දෙනවා..

--------------------------

රෑ තාත්තා මට පහළට කතා කළේ කෑම කන්න එන්න කියලා..අර්ර්.....මට යන්න හිතෙන්නේ නෑ දෙයියනේ....අර තට්ට සිරාත් ඉන්නවා පහළ...ඒ නැතත්...😓ආයිමත් සහස් දිහා බලලා හිත රිද්දගන්න ඕන නෑ මට.

"දුව....එන්න පහළට...මිස්ට නිහල් බලන් ඉන්නවා ඔයා එනකල්.."

අයියෝ වදේ...මොන කරදරයක්ද මේක...මං ඉක්මනින් වොෂ් එකක් දාගෙන චූටි ගවුමක් ඇද ගත්තා.මං ආසම එහෙම අදින්න...හ්ම්...ක්‍රීම් ටිකකුත් එහෙන් මෙහෙන් ගාගෙන මං කාමරෙන් එළියට ආවේ කණ්නාඩියෙන්වත් මූණ නොබලා..මොකටද බලන්නේ....මං හැමදේම ගැන කලකිරිලයි ඉන්නේ...

දොර ඇරියා විතරයි මාව මොකක හරි වැදුනා.දඩ බඩස් ගාලා මොනවහරි බිමට පෙරලගෙන මාත් එතනම වැටුණා....මොකක්ද අප්පා මේ....

"සොරි....මං මේ ටික එහා කාමරෙන් තියන්න ගියේ..එක සැරේටම දොර අරියි කියලා මං හිතුවේ නෑ.."

අයියෝ...ඒ හිටියේ සහස්..එයාගෙ අතේ එක බොක්ස් එකක් ඉතුරු වෙද්දි මං අනිත් ඔක්කොම බිම දාලා..විලිලැජ්ජාවයි..එයාව මට හම්බවෙන්නෙම බිං ඊරි වගේ පොළව බදාගෙන ඉන්න වෙලාවටමයි.

දනි පනි ගහල මං අමාරුවෙන් නැගිට ගත්‍තා..එයත් ඒ බොක්ස් එක බිමින් තියලා ඔක්කොම ටික ආයෙත් පිලිවෙලට හදන්න ගත්තා....මාත් ආයෙත් බිමට පහත්වුණේ එයාට උදව් කරන්න හිතාගෙන.

"ආව්............."

අම්මෝ ඒක නම් රිදුනා.මගේ ඔලුව එයාගෙ ඔලුවෙ වැදුනේ එක සැරේටම එයා නැගිටින්න හදපු නිසා.අයියෝ මට වෙන්නෙම හරි හරි වැඩ..කළු ගලක වැදුනා වගේ ...මං මගේ ඔළුව අතගගා ඉද්දි එයා අතක් දික් කරලා මට ඇගෙව්වේ පැත්තකට වෙලා ඉන්න කියලා.

මං ඉතින් නැගිට්ටා.තව නෝන්ඩි වෙන්න බෑනේ.එතනම හිටගෙන එයා වැඩේ ඉවර වෙනකල් මං බලන් හිටියා...ආයෙත් අර දුක මට දැනෙන්න ගත්තා....😓එයා මං ළග ඉද්දි මට......අනේමන්දා.හ්ම්....තාත්තලා බලන් ඇති..යන්න ඕන.

"ඉන්න....."

මං එතනම නතර වුණේ එයාගෙ ඒ වචනෙට.ඒක ඉල්ලීමක් නෙවෙයි නියෝගයක් වගේ මට දැණුනේ...ලොකු කර ගත්ත ඇස් වලින් මං එයා දිහා බැලුවා..අඩියෙන් අඩිය ඉස්සරහට ඇවිත් සහස් මට ළග නතර වුණේ මං බිත්තියට හිර වෙද්දි...මේ...මේ...මොකද.....පස්සට යන්න උත්සාහ කළත් තවත් ඉඩ නෑ..අයියෝ තාත්තලා දැක්කොත් එහෙම....මොකක්ද මේ වෙන්න යන්නේ....

එයාගේ උණුසුම් හුස්ම මගේ මූණ පුරාම විසිරුණා...මේ ජරබර අස්සේ එයා ළගින් එන සෙන්ට් සුවද හොදට විදිනගමන් මං හිටියේ..

"ක්‍රීම් ගාන්නේ ඔලුවෙද.."

"ඈ......"

ක්‍රීම්..සහස් මගේ ඔලුවේ තිබුණ ක්‍රීම් ගොඩක් එයාගෙ අතට අරගෙන පෙන්නුවා...හයියෝ..මං කණ්නාඩියෙන් බැලුවෙවත් නෑනේ....මං හිතුවේ..එයා මාව කිස් කරන්න එනවා කියලනෙ😢..

නෝන්ඩි හිනාවකුත් මූණට දාගෙන එයා බොක්ස් ටිකත් අරගෙන එහා කාමරේට ගියා..මාත් පහළට බැස්සේ ඒ මොහොත ගැන ආයෙ ආයෙත් හීන බල බල....කොහොමවුණත් එයාට මං ගැන හැගීමක් නෑ😓...

කෑම මේසේ නම් එපා වෙනවා.ලොන්ත බකට් එක මං දිහා බල බල කෙළ ගිලිද්දි මං බත් කටක් දෙකක් උගුරෙන් පල්ලෙහට යවාගත්තේ හෙන ගේමක් දීලා..ඌ ඇස් දෙකෙන්ම මාව දූෂණය කරනවද කොහෙද...පොර මගෙ ළගට එන්නත් මීට කලින් කීප සැරයක්ම උත්සාහා කළා...මගෙ ජාතිය ඇමතීමට පිංසිද්ධ වෙන්න තාම නම් මගෙ ඇගට ඒ නාකි හුළගක්වත් වැදුනේ නැ....ඒත් හෙටින් පස්සේ...........

කෑම කාලා ඇවිත් ඇඳට වැටිලා ඇස් දෙක පියා ගත්තේ ඒකෙන්වත් ඔලුවට සහනයක් දැනෙයි කියලා..ඒත් නෑ...මට මැවි මැවී පේන්න ගත්තේ සහස්ව..ඇයි...ඇයි මට එයාවම මතක් වෙන්නේ....😓මං එයාට කැමතිද......හිතාගන්න බෑ...එයාව මං ළගට දැක්කෙත් එකම එක සැරයයි..ඒකත් අර නාකි නිහල් එක්ක වෙඩින් ඩ්‍රස් බලන්න ගියපු වෙලාවෙ.ඔක්කොම දේවල් සෙලෙක්ට් කරලා ආපහු එද්දි එදා මං කකුල පැටලිලා ඇදගෙන වැටුණ විදිහ මට තාම මතකයි.දණහිස හොදටම තුවාල වුණේ හීල් එක කාණුවේ හිර වෙලා කකුල බිම වැදුණ නිසා...

"මොකක්ද අයිසේ කරන්නෙ..පාර බලාගෙන යන්න බැරිද රෙද්ද..."

මගෙ වෙන්ඩ හබී නිහල්..නාකියා මට බැන බැන කාර් එකට නැග්ගෙ මං දිහා බලන්නෙවත් නැතුව..ඒත් සහස්...කාර් එක ඩ්‍රයිව් කරන් ආවෙ එයා....එයා කාර් එකෙන් බැහැලා දුවගෙන ඇවිත් මට අත දික් කළා..මං ඒ අතින් අල්ලගත්තේ ස්තූතිය අගවන බැල්මකින් එයා දිහා බලලා..ඒ ශක්තිමත් අත මාව ඇදලා ගත්තා..........හැබැයි ඒක ඕනවට වැඩිය වැඩි වුණා.......😑මං ගිහින් නතර වුණේ එයාගේ මූණට සෙන්ටිමීටර් කාලක් දුරින්.....දැලෙන් බිමට දාපු කාවයියෙක් වගේ මගේ චූටි හිත ගැහෙන්න ගත්තේ කිසිම හේතුවක් නැතුව😢......අමුතු හැගීමක් දැණුනා............මගේ හැගීම් එයාට මොකටද...අත අතෑරලා ගිහින් ඩ්‍රයිවින්ග් සීට් එකෙන් වාඩි වුණාමයි ඊටපස්සේ මං කොච්චර නම් එයා දිහා බැලුවද..නිකමටවත් කණ්නාඩියෙන් පිටිපස්ස බැලුවේ නෑ😑....අද තමයි ඒ ඇස් මගෙ ඇස් ළග නතර වුණේ.....අනිත් හැමදවසෙම මාව මගඇරියා.......

---------------------

---------------------------------

මට එහෙම්මම නින්ද යන්න ඇති.හදිස්සියෙම මං ගැස්සිලා ඇහැරුනේ සීතල ස්පර්ශයක් මගේ කම්මුලේ යාන්තමින් වැදෙනවා හීනෙන් වගේ දැනෙද්දි.

"ක....කවුද........?"

ඒ කවුරු වුණත් මගෙ සද්දෙට බය වුණා.හඳ හොදට පායපු දවසක් වුණත් අඳුරු කර්ට්න් ටික නිසා පැහැදිලිව පේන්නේ නෑ.අඳුර අතරින්ම මං දැක්කේ හැඩි දැඩි පිරිමි රුවක්..මං ඉක්මනින් ලයිට් එක දැම්මේ තවත් හිත හිත ඉන්න බැරි නිසා.

"ස..නුකි....මං...මේ......"

"සහස්........ඔ.......ඔයා.......ඔයා මොකද මෙහෙ........"

මං එහෙම ඇහුවට මගේ හිත ඇතුලේ මගුල් බෙර වැයෙනවා සහස් මගේ කාමරේට ආපු සතුටට..දෙයියනේ එයා මගේ කම්මුලට කිස් එකකුත් දුන්නා නේද....එයා මගේ නම කියලත් මට කතා කළා....අනේ....මං එයා දිහා බලන් හිටියා නෙවෙයි මෝහනය වෙලා වගේ....හැබැයි පොර නම් ටිකක් අවුල් වෙලා.......මං ඇහැරුණු නිසා ද....

"ස..නුකි මං මේ....මං මේ කියන්න හැදුවේ...?"

කියන්න සහස්..මට තවත් මේක දරා ගන්න බෑ..හිතෙන් මිමිණුවට මං ඒක කිව්වේ නෑ..

"ම්..ඔයා මේ කසාදෙට කැමති නෑ කියලා මං දන්නවා.ඔයා වගේ පොඩි ගෑනු ළමයෙක් ඒ වගේ වයසක මිනිහෙක්ට ගැලපෙන්නේ නෑ..මං...මං ඔයාට උදව් කරන්නම්....මං ක්‍රමයක් හොයාගන්නම් මේ කසාදෙ නවත්තන්න.."

වක්කඩ කැඩුවා වගේ සහස් එක හුස්මට කියාගෙන ගියා..මං තාමත් ගල් ගැහිලා.

"මං...මං ගිහින් එන්නම්...මොකක් හරි ක්‍රමයක් හොයා ගන්නම්..."

මට ප්‍රශ්න කෝටියක් ඉතුරු කරලා යන්නද හදන්නේ...මං දුවලා ගිහින් එයාගෙ උරහිසට අත තියලා නතර කරගත්තා.එයා මං දිහාවට හැරුණමයි මං අපේ උස පරතරය දැක්කෙත්.මං යාන්තම් එයාගේ පපුව ගාවට විතරයි උස...😑උස බල බල ඉන්න වෙලාවක්ද දෙයියනේ මේක.

"සහස්....ඔයා...ඔයා ඇයි මෙහෙම කරන්නේ....මට..උදව් කරන්න හදන්නේ...?"

"ඔයා පව් නිසා...."

නෑ.මං දන්නවා මෙතන ඊටවඩා හේතුවක් තියෙනවා..ඒ ඇස් වල මං ඒක පළවෙනි වතාවට දැක්කා....ඒත් ඒක මට පෙනෙයි කියලද කොහෙද මගේ බැල්ම මගාරින්න එයා ගොඩක් උත්සාහ කරනවා.

"නෑ...නෑ....නෑ....ඒක...ඒක මං පිළිගන්නේ නෑ....මට...මට ඇත්ත..කියන්න....ඇයි මෙහෙම කරන්නේ...ඇයි..මං කරදරේක වැටෙන හැමවෙලාවෙම ඔයා මට උදව් කරන්නේ.....එහෙම කරලා මගෙන් ඈතට දුවනවා....ඔයා එහෙම කරද්දි මාව පිච්චෙනවා සහස්....මට...මට තවත් දරාගන්න බෑ....තවත් බෑ.......මට....මට.....කියන්න......දන්නවද මං....මං කොච්චර ආදරේද කි........."

මට ඉතුරුටික කියන්න ලැබුණේ නෑ.සහස් මාව එයාගෙ පපුවට ඇදලා ගත්තා..මගේ කදුලු එයාගේ ටී ෂර්ට් එක පුරාම රටා අදින්න ඇති....ඒ පපුවේ ගැස්මට මගෙ පපුවත් හිරවෙන්න වගේ ආවා....මුළු ලෝකෙම අමතක කරලා මං එයාගේ පපුවත්,බෙල්ලත් මූණත් ඉඹගෙන ඉඹගෙන ගියා....මට මාව කන්ට්‍රෝල් කරගන්න බැරි වුණා......හෙටයි මගේ කසාදෙ!.....ඒත් මං සහස්ට ආදරේ කරනවා!......මගේ කාලකණ්නිකම ගැන හිතේ අමාරුවට මං පිස්සියෙක් වගේ වුණා.... ..සහස් මං ගැන මොනවා හිතනවද කියන එක මට ඒ වෙලාවෙ අදාල වුණේ නෑ......මගේ තොල් නතර වුණේ එයාගෙ තොල් වල...........ඊළග මොහොතෙදි මට දැනුනා එයත් මාව සිපගන්න බව......................මං තව තවත් ඒ තුරුළට ගුලි වුණේ දුන්හිද ඇල්ල වගේ කදුළු සට සට ගාලා වැටෙන්න දීලා..

සහස් මාව උස්සගෙන ගිහින් ඇදෙන් තියලා ආපහු යන්නයි හැරුණේ.......මං ආයෙත් එයාගෙ අතින් ඇද්දා.............මගේ කදුළු,ඉකිගැසීම්.....එයාව නතර කරන්න ඇති..ෂර්ට් එක ගලවලා පැත්තකට විසි කරලා එයා මං දිහාවට නැඹුරු වුණේ ඒ ශක්‍තිමත් ඇගට මාව තැලෙද්දි..

-----------මතු සම්බන්ධයි❤--

-------

-----------------

ඔන්න කෙටි කතාවෙ එක කොටසක් ගෙනාවා....හෙට සනුකිගෙ කසාදෙ අර නාකි මනුස්සයා එක්ක.....කොහොම තීරණය වෙයිද මේ දෙන්නගේ දෛවය...

මං.......හංසි✍️

Comments System WIDGET PACK