🌷 🌷 🌷 අත්වැරැද්ද 🌷 🌷 🌷 | Athwaradda

🌷 🌷 🌷 අත්වැරැද්ද 🌷 🌷 🌷

රූස්ස ගස් අතරින් බේරී වැටෙන දිය බිදු දහරාව ඇදහැලෙන ඝණ වර්ෂාවේ ප්‍රභලත්වය විදහාපාන්නට විය. අවසන් පස් පිඩත් කපාදැමූ නලින්ද සිය උදැල්ල කරතබා ගත්තේ වා තලයට සුසුමක් එක් කරමිනි. සිය සිරුර මතින් දහඩිය බිදු රාශියක් ගලායන වග ඔහුට නොදැනීමට ඝණ වර්ෂාව එක් කල සිසිල් බව හේතු වන්නට ඇත.

නැවත වරක් තමා අවසන් කල කාර්‍යයේ ප්‍රගතිය පරික්ෂා කල නලින්ද වාඩිය කරා පා ඔසවන්නට විය. පෙරලා එන ගමනේ කටු පදුරු එල්ල කල ප්‍රහාරයන් අතිමහත්ය. එහෙත් ඉන් නලින්දට වේදනාවක් නොදැනුනේ ඉන් එහා වේදනාවක් වුව දරාගතහැකි මානසිකත්වයක ඔහු පසුවූ හෙයිනි.

වාඩියේ මැස්ස මත හිදගත් නලින්ද සිය තෙතබරිත බැනියම ගලවා දමා පසෙකින් වූ ලාම්පුව ගිණිකූරකින් ආලෝකමත් කලේය. ඇදහැලෙන වර්ෂාවේ සමාප්තියක් සනිටුහන් නොවන පසුබිමක වාඩිය හරහා හමාගිය ප්‍රභල සුළං රැල්ලට නලින්දගේ නිරුවත් උඩුකයේ හිරිගඩු පිපී ගියේය.

වාඩියේ මුල්ලක සගවා තිබූ මත්පැන් බෝතලය නලින්දගේ සිහියට නැගෙන්නේ මේ අතරතුරය. හනික එය විවෘත කල ඔහු ඉන් උගුරු කිහිපයක් අමුවේම සිය මුවට හලාගත්තේය.

එනමුදු වෙනදාට මත්පැන් වීදුරුවකින් දෙකකින් මත්වන තමාට මේ අවස්ථාවේ මුළු බෝතලයම හිස් කලද මත් නොවීම පැණයක්ම විය. ලාම්පු එළියෙන් යන්තමට ආලෝකමත් වූ වාඩියේ මැස්ස මත ඔහු වැතිරුනේ වෙනදා නොමැති තරම් වෙහෙසකර බවත් ගත වෙලාගෙන පැවති හෙයිනි. වර්ෂාවේ ශබ්දය දෙකන් තුල දෝංකාර දෙද්දී ඔහුගේ දෑස් පියවී ගියේ ඉබේටමය.

🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷

නලින්ද..... නලින්ද..... නැගිටපං.... එළිවෙලා.

සිය මිතුරාගේ හඩින් නලින්ද අවදි වුවද හුන් ඉරියව්වෙන්ම සිටියා විනා ඇදෙන් බැසීමට සිත මැලි කරන්නට විය.

නැගිටපං බං...... මේ තේ එකත් නිවෙනවා.

ඊයෙ පොඩ්ඩක් වැඩිවුනා අසංකයා.

මට තේරුනා. ඒ නිසයි උඹව ගෙදර නොයවා මෙහෙ ගෙනාවෙ. අපේ ගෑණිටනම් ඊයෙ රෑම තේරුනා. ඕකි සද්ද නැතුව ඉන්නෙ උඹ නිසා. උඹ ගියත් හරි අඩව්වක් අල්ලනවා ශුවර්.

හහ්..... උඹ අමාලිට බයයි නේද?

මම විතරද? උඹත් රමණිට බයයිනෙ. ඒකනේ එදා.....

හා....හා..... ඇති.... උඹත් චීත්තෙ වගේ පරණ ඒවමයි අදින්නෙ.

මේ.... මම දැන් යනව බං. අපේ ගෑණි බලාගෙන ඇති.

මේ තේ එක බීලා පලයං.

බෑ.... බෑ.... දැනටමත් පරක්කුයි බං. වැඩ ගොඩක් තියනවා.

අනේ උඹට තියන වැඩ. හරි හරි එහෙමනම් හවසට සෙට් වෙමු.

නලින්ද සහ අසංක පාසල් වයසේ පටන් ගජ මිතුරන් විය. මොවුන් දෙදෙනාම ජීවත් වූයේ රත්නපුර ප්‍රදේශයේ තදාසන්න ගමකය. පාසල් අධ්‍යාපනයට මුල් පොත තැබුවද ඉන් එහා ගමනක් යාමට ඔවුනට නොහැකි වූයේ සිය පියවරුන්ගේ අඩිපාරේ යමින් පතල් කර්මාන්තයට අනුගත වූ හෙයිනි.

වාසනාව අවාසනාව අතර දෝලනය වන රත්නපුරේ මිණිකැට විටෙක ආශිර්වාදයකි. විටෙක අතේ රැදි තඹ දොයිතුවද නැතිකරවන අවාසනාවකි. එනමුදු අලුතින් අරඹන පතලක් පාසාම ගොඩගන්නා ඉල්ලමක් පාසාම ඊට දායක වන සෑම ශ්‍රමිකයෙකුගේම හදතුල දැල්වෙන්නේ අමිල මිණිකැට ගොන්නක බලාපොරොත්තුව පමණි.

නලින්ද හා අසංක යන දෙමිතුරෝද ඊට යටත් වූවන් විය. සාමාන්‍ය පරිදි අධ්‍යාපනයේ නිරත වූ ඔවුනට පතල් කර්මාන්තයට අනුගත වීමට ආශාවක් පැවතියේ නැත. එහෙත් සාමාන්‍යපෙළ විභාග ප්‍රතිඵල ලැබෙන තෙක් නිවසේ රැදී සිටි කාලයේ ඔවුන් ඊට යොමුවූයේ විනොදාශ්වාදය අරමුණු කර ගනිමිනි.

වාසනා චක්‍රය නොසිතූ අයුරින් ඔවුන් දෙසට හැරෙද්දී වටිනා මිණිකැට රාශියක් ඔවුන් අතට පත්වූයේ ඒවා ලක්ෂ ගණනින් මුදල් බවට පරිවර්තනය වෙමිනි. නිවසින් ලැබෙන සුළු මුදල් නෝට්ටුව ගුලිකර පාසල් ගිය දෙමිතුරන්ට මෙම මුදල් දරාගැනීමට අසීරු විය.

නලින්දයා...... ඕ ලෙවල් පාස්වෙලා තිබුනට මම ආපහු ඉස්කෝලෙ යන්නෙ නෑ. මේ ජොබ් එක හොදයි බං.

මමත් උඹට කියන්නමයි හිටියෙ. මෙහෙම සල්ලි හම්බවෙද්දි මොකටද බං තවත් ඉගෙනගන්න නැහෙන්නෙ. අපිට හොදට මැණික් වාසනාව තියනවා. උඹ කිව්වත් වගේ මේ ජොබ් එකම කරමු.

එදා ඔවුන් ගත් එම තීරණය වෙනස් කරවීමට දෙමාපියන්ට, ගුරුවරුන්ට හෝ පාසලේ විදුහල්පතිතුමාටවත් නොහැකි විය.

එනමුදු දෙදෙනාගේ යටකී හදිසි තීරණය වැරදි වග ඔවුනොවුනට වැටහීමට වැඩි කාලයක් ගතවූයේ නැත. ලක්ෂ ගණනින් පිරීගිය සාක්කු හිස්වී ගියේය. අත්ල මත රැදුනු මිණිකැට අතීතයට එක්වෙද්දී වෙනත් අයෙකු දෙසට වාසනා චක්‍රයේ කටුව භ්‍රමණය වන්නට විය.

දෙමිතුරන්ට ඉතා දුෂ්කර කාලයකට මුහුණදීමට සිදුව තිබිණි.

යටකී කාලයේ අත රැදුනු මුදල් වලින් බොහොමයක්ම ඔවුන් වියපැහැදම් කොට තිබුනේද ප්‍රයෝජනවත් දෑ වෙනුවෙන්ම නොවේ. ඒ අතර සුරාව මුල්තැන ගත්තකි.

සියල්ල වැටහෙන විට පෙරහැර අවසන්ව නැරඹීමට පැමිණි උන්ද පිටමන් වී අවසානය. දෙදෙනාම ඒ වනවිටත් අලුත විවාපත් වූවන් වීම ජීවණ බර තවත් තදින් දැනීමට හේතුවක් විය.

කොතරම් අගහිගකම් පැවතියද සවසට තොලගාන මත්පැන් වීදුරුව වෙනුවෙන් ඔවුන් සන්තකයේ මුදල් ඉතිරිව තිබීම අරුමයට කරුණක් විය.

නලින්දයා, හැමදාම මෙහෙම ඉදල බෑ බං. අපිත් වයසට යනවා. කරගත්ත දේකුත් නෑ. ගෑණි අරෙහෙ මාව කන්න හදනවා. මොනව කරන්නද කියල තේරෙන්නෙ නෑ බං.

හ්ම්ම්..... කාලෙක ඉදල උඹට පොඩි යෝජනාවක් කරන්න කියල හිටියෙ. ගමේ පතල් වලින් වාසියක් නැතිකොට නරකද පිට පළාතකට ගිහින් වැඩේට බැස්සොත්. උඹ හොදටම දන්නවනෙ මේ රස්සාවම විතරයි අපිට දැන් පත්තියම් වෙලා තියෙන්නෙ.

ඒ අදහසනම් හොදයි බං. ඒත් කොහෙද?

ඇළහැර.... උඹ දන්නවනෙ. මැණික් වලට කියාපු පැත්ත. අර සුනිලට එහෙම හරිගියේ එහෙ ගිහින් ගරල හම්බවුන නිල් කෑල්ලකින්නෙ. දැන් ඌ ජෙම් බිස්නස් කරන්නෙ.

අනේ මන්ද බං. උඹ කියන දේට බෑ කියලත් බෑ. හරි එහෙමනම් ඒ තුරුම්පුවත් ගහල බලමු.

යටකී කතාබහ සිදු වී දින කිහිපයක් ගතවෙද්දී දෙදෙනාම ගමන සදහා පිටත් විය. හෝරා ගණනාවක් ගෙවීයද්දී ඇළහැර ප්‍රදේශයට ළගා වීමට ඔවුනට හැකිවිය. විවිධ ප්‍රදේශවලින් පැමිණි නානාප්‍රකාර පුද්ගලයන් සිය අරමුණ සාක්ෂාත් කරගැනීමේ තරගයක නිරත වෙද්දී දෙමිතුරන්ද ඊට එක් විය.

කැළය ශුද්ද පවිත්‍ර කල දෙදෙනා ලී දඩු අටවා කුඩා වාඩියක් නිර්මාණය කරගත්තේ තාවකාලිකව රැදී සිටීම අරමුණු කරගනිමිනි. ඊට ආසන්නයේම අඩි ගණනක් පොළව කැනීමෙන් සිය මිණිකැට සෙවීමේ කාර්‍ය ආරම්භ කලේය.

දවස තිස්සේ මදුරුවන් හා කූඩැල්ලන්ගෙන් එල්ලවන උවදුරු අධික විය. මේ සියල්ල විදදරාගෙන සිය කාර්‍ය්යේ පළමු පියවරට ළගා වීමට දෙදෙනාටම හැකිවිය. එනම් ඉල්ලම පාදා ගැනීමයි.

ගොඩදැමූ ඉල්ලම් ගැරීම මීළග කාර්‍ය විය. මිණිකැට හමුවන්නේ මෙම කාර්‍ය්යෙන් පසුවයි. එනමුත් ඉර මුදුන් වනතුරුත් ඉන් මිණි කැටයක් පෑදෙන ලකුණක්වත් නොමැති විය.

ඒ කරණ කොට ගනිමින් දෙදෙනා තුලම පැවතියේ එකිනෙකා පිලිබද නුරුස්සන සුලු ගතියකි.

නලින්ද. ඉල්ලම් ටිකත් ඉවරවෙන්න ළගයි. තවම දලං කෑල්ලක්වත් නෑනෙ.

මේ ටිකත් බලමූ. කවුද දන්නෙ වාසනාව මේකෙද කියලා.

වාසනාව... ඔය ඩිංග ගැරුම් වට්ටියටත් මදි බං. උඹ ගරනවනම් ගරල වරෙන්. අපරාදෙ මේ දවස්ටිකේ බොරුවට නැහුන විතරයි.

උඹ කිව්වෙනම් කොහොමද,

කට වරද්දගන්න එපා. මේ ටිකත් බලමු බං.

උඹට ඕනිනම් බලපං. මම යනවා.

පිටවී යන අසංකගේ හැසිරීමේ වෙනසක් ඇතැයි නලින්දට හැගෙන්නට විය. ඒ අනුව සිය මිතුරාට යාමට හැර නලින්ද ඔහු පසුපස ලුහුබැඳ යන්නට විය.

වාඩිය ආසන්නයටම ගිය අසංක සිය අත වූ යමක් ඔතා ඉනෙහි සගවාගන්නා ආකාරය දකිත්ම නලින්දගේ සැකය ස්ථීර විය.

එක්ව සිදුකල පතල් කැනීම් වලදී මැණික් සොරකම් කල කතා ඕනෑතරම් නලින්ද අසා ඇතිමුත් ඔහු එවැනි සිදුවීමකට මුහුණදී හෝ නියැලී තිබුනේ නැත. එහෙත් ඔහු ඉදිරියේ සාක්ෂි පිටම දර්ශනය වන්නේ එවන් සිදුවීමකි.

වෙනත් අයෙකු තමාට මෙවන් වංචාවක් සිදුකලේ නම් කරබා සිටිය හැකි වුවද සිය මිතුරා එවැන්නක් සිදුකිරීම නලින්දට දරාගැනීමට අසීරු හේතුවක් විය.

නලින්ද කෝපයෙන් වියරු වැටීමට වැඩි වේලාවක් ගතවූයේ නැත. හරි වැරැද්ද තෝරාගැනීමට තරම් ඔහුගේ සිත සංසුන්ව පැවතියේද නැත. පසෙකින් තිබූ උදැල්ල සියතට ගත් ඔහු පිටුපා සිටින සිය මිතුරාගේ හිසට වෙරයොදා පහරක් එල්ල කලේය.

දෑතින්ම හිස බදාගත් අසංක කපාහෙලූ දරකදක් මෙන් ඇදවැටෙද්දී යලි යලිත් උදළු පහර කිහිපයකින් ඔහුට සංග්‍රහ කිරීමට නලින්ද අමතක කලේ නැත.

ලේ විලකට මැදිව මියගිය අසංක දෙස මොහොතක් නෙත් යොමාසිටි නලින්ද තුල හේ තමාගෙන් උදුරාගත් මිණි කැටයේ බලාපොරොත්තුව දැල්වෙන්නට විය.

විගසින් ඔහුගේ දෑත් ප්‍රාණය නිරුද්ධ අසංකගේ සිරුර පුරා දිවයන්නට විය. හැද සිටි සරමේ දාරයක සගවා තිබූ රවුම් හැඩති යමක් අත ගැටෙත්ම නලින්ද වහා එය පරික්ෂා කර බැලීය.

ඔහුගේ දෑස් විසල් වී ඉන් කදුළු වැගිරීමට ගතවූයේ නිමේෂයකි. මෙතෙක් පැවති කෝපය පහවී ගොස් දැඩි පසුතැවීමක් ඉස්මතු වන්නට විය. මැණිකක් සොරාගත්තා යැයි සැක කලද අසංකගේ ඉණ රැදී තිබුනේ තරමක පුවක් ගෙඩියකි.

තමාගේ හදිසි කෝපය හා සැකය සිය මිතුරාගේ ජීවිතයද විනාශ කිරීමට තරම් රුදුරු වී අවසානය. දැන් සිදුවිය යුත්ත සිදුවී අවසානය. තවදුරටත් අසංක යැයි අයෙක් නොමැති වග නලින්ද දනී. මීළගට කලයුත්තේ කුමක්ද යන්න පිලිබද නලින්දට අවබෝධයක් නොතිබිණි. ඒ වෙනුවට ඔහු සිය මිතුරාගේ සිරුර අසල වැළහින්නක් සේ හඩා වැටෙන්නට විය.

කොහේදෝ සැගව තිබූ අකල් වැස්සක් වැටෙන පෙරනිමිති පහල කරමින් හිරිපොද පතිතවන්නට විය. හිරිපොද මහ වැස්සකට පරිවර්තනය වෙද්දී වෙව්ලන දෑතින් සිය මිතුරාගේ සිරුර කරපින්නාගත් නලින්ද වනය තුලට ඇදුනේ පාංශුකූලය නොදීම සිරුර භූමිදානය කිරීමේ අරමුණ පෙරදැරි කරගනිමිනි.

🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷

වාඩියේ සිදුරු සහිත වහලයෙන් කාන්දු වූ දිය බිදක් මුහුණට පතිත වෙද්දී නලින්ද අවදි විය. පෙරදින රාත්‍රියේ පානය කරන ලද මත්පැන් වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔහුගේ හිස තදින් රිදුම් දෙන්නට විය.

අවට පරිසරයෙන් නික්මෙන කුරුල්ලන්ගේ නාදයෙන් රැය ගෙවී ඇති වග නලින්දට අවබෝධ විය. අපහසුවෙන් මැස්ස මත හිදගත් ඔහුගේ දෑස් යන්තම් ලේ සලකුණු ඉතිරි වූ වාඩියේ මිදුල වෙත යොමු විය. ඔහු දෑතින්ම හිස බදාගෙන හඩන්නට වූයේ සිදුවූ සියල්ල සිහිනයක් වේවායි යන ඉටු නොවන ප්‍රාර්ථනය මුමුණමිනි.

තවදුරටත් මෙහි රැදී සිටීම නුවණට හුරු නැතිවග ඔහුට හැගෙන්නේ මේ අතරතුරය. තමන් සතු ඇදුම් කිහිපය ගුලි කරගත් නලින්ද පෙරලා නික්මෙන්නට විය. සිතේ දහසක් සිතුවිලි ඔබ මොබ සැරිසරද්දී කටු පදුරු තලමින් නලින්ද ඉදිරියට ඇදුනේ හොද සිහියකින්නම් නොවේ.

ඩෝං...............

තුවක්කුව ගෝනෙකුට පත්තුවුනා වගේ. මං ගේන්න යනවා. පහේ ටික ලෑස්ති කරලා තියපං.

නිවසකින් එවන් සංවාදයක් නැගෙන්නට වූයේ තුවක්කු හඩ සමග නලින්දගේ මර ලතෝනිය නෑසුනු නිසා වන්නට ඇත.

නිමි !

🍁 පද ගෙතුම-

දසුන් ලෙනෝරා 🍁

Comments System WIDGET PACK