🌺🌺 පූරී 🌺🌺 ❤❤ දෙවන කොටස ❤❤ | Puri 02 Kotasa

🌺🌺 පූරී 🌺🌺

❤❤ දෙවන කොටස ❤❤

පහන්දි හොදටම බයවුනා.කවුද මේ කොල කෑල්ල බෑග් එකට දාන්න ඇත්තෙ.ගෙදරටම ඇති පුංච් පෝන් එක අතට ගෙන දෙව්ලිට කෝල් එකක් ගත්තේ කියන්න කෙනෙක් නැති නිසායි.හොදම යාළුවෙක්ට ඇරෙන්න පහන්දි කෝල් එකක් දෙන්නේ අයියා විතරයි .දුරකතන අංකය හෝ කිසිවෙක්ට දෙන්නේ නැත්තේ ඇයට උරුම උනු උප්පත් කම කවුරුන් හෝ විහිලුවකට ගනී කියා බියක් දැනුන නිසායි.

"ඔව් බන් කියපන්.මොකෝ."

පහන්දි තමාගේ බෑග් එකේ පොතක් අස්සෙ බෝම්බයක් තියනවා තරම් බියකින් දෙව්ලිට කීවේ අඩමින්.

"රෙද්ද යකෝ මං බය උනේ.බෝම්බයක් කවුරු හරි තොගෙ බෑග් එකට දාලා කියලා."

"අනේ ඉතිං මට බයයි දෙව්ලි "

"හරි අපි බලමුකො ලබන සතියේ "

දවසින් දවස සතියක් ඉවර උනා තේරුනේවත් නැහැ.දෙව්මි පහන්දි දෙන්නම නගරයේ උසස් පෙල අමතර පංති පවත්වන ආයතනයට ආවේ ටිකක් ප්‍රමාද වී.සර් පංතියට ඇවිත්.කට්ටියම බැලුවේ දෙව්ලි සහ පහන්දි දෙසයි.

"ආ නංගි මොකෝ පරක්කු ."

"බබා නිදි කරලද ආවේ"

ශික් මුන්ගෙ කටවල් පංතියේ ලමයි සේරම හිනා වෙනවා.දෙව්මි පහන්දවත් ඇදගෙන ගිහින් වාඩිඋනා .අම්මෝ පොත් ටික තියලා ඉස්සරහ බැලුවා විතරයි .මොකෙද්ද අපතයෙක් ගැහැව්වා නේද තඩි කොල ගුලියකින්.

පහන්දිට ඉබේම බැලුනේ ඒ පැත්තයි.අම්මෝ ඉන්නවා නේද අලි නලදත් දෙකකුත් දාගෙන ඩ්‍රැකියුලාගෙ පවුලෙ එකෙක් ද කොහෙද.කොල ගුලියක් ගැහැව්වා මදිවට මල්සරාගෙ තාත්තා වගේ දානවා නේද හිනාවකුත්.හරි මූණ ඉවරයි හුණු කැටයක් වැදුනා.අම්මෝ සර් .

යසවැඩේ එනවා මල් සරා වගේ.කොල ගුලි ගහන්න.සර් වෙලාවට අර නලදතා මොකාද ආ දුලාජ් මේ පැත්ත බලාගෙන පැණි හලනවා දැකලා හුණු කැටය විසි කරලා දුන්නා එකක්.

දෙව්ලි සේරම බලාගෙන .ඉන්ටවල් එකේ පහන්දිගෙ මූණ බලලා මෙන්න හිනාවෙනවා .

"මොකෝ දෙව්ලි විරිත්තන්නෙ "

"පහන්දි අරූ මොකෝ උබේ මූණ බලාගෙන හිටියෙ කන්න වගේ"

"අනේ මං දන්නෙ නෑ බං"

"අම්මෝ උගේ අනංග බැල්ම.ඒත් නල දත් දෙක දැක්කම නම් ටිකක් බය හිතෙනවා .නේද බං."

"අනේ නිකන් ඉන්න "

"දෙව්ලි "

දෙව්ලි පහන්දි ඉන්න තැනට දීප්ති ආවේ හිනාවෙමින්.ඇත්තටම දෙව්ලි දීප්ති දෙන්නට දෙන්නා ගොඩාක් ආදරය කරනවා.පහන්දි පංතියට ආවේ දෙව්ලිට දීප්ති සමග කතා කරන්නට නිදහස ලබා දීලයි.

වතුර බෝතලයක් උඩින් ඇවිත් ඔලුවට වැටුනේ පහන්දි පොතක් බල බල ඉද්දියි.ඇත්තටම පහන්දිට ටිකක් රිදුනත් එක්ක.නොවැනීම ඇස් දෙකට කදුලු ආවා.ඒත් එහෙ මෙහෙ බැලුවේ නෑ.බෝතලය අහුලන්න ආ දුලාජ් නිකමට බැලුවේ ඒ මූණ දිහා.

කදුලු මූණ දෙපැත්තෙන් එහෙම්මම බේරෙනවා .ඇත්තටම දුලාජ්ගෙ හිතට දුකක් දැනුනා.අමුතු අහිංසකකමක්,සුන්දර රුවක් ,අමුතු ලස්සනක් තිබ්බ ඒ කොන්ඩය ........

"සමාවෙන්න අපි හිතලා ඔයාගෙ ඔලුවට බෝතලෙන් ගැහැව්වා නෙවෙයි."

දුලාජ් කොච්චර සර් ඉගැන්නුවත් හිත නම් මොකද්ද වෙලා වගේ.කදුලු පිරුනු ඒ ඇස් දුලාජ්ට මැවි මැවි පෙනෙන්න උනා.

"නැගිටපන් බූරුවා .පංතියට ඇවිත් ඔහොම නිදාගන්න .එන්නෙ මොකටද?"

දුලාජ්ට එහෙම්මම නින්ද ගිහින්.සර් ඇවිත් කන අල්ලලා කතා කරනකල් හොදටම නිදි .

"රිදෙනවා සුදු නෝනා .අතාරින්නකෝ"..

සර්ට නම් ඉතින් හොදටම මල.යකෝ මුන්ට ලේ රහ වෙනකල් කෑ ගහලා උගන්වනවා .මුන් නිදි.ඒ මදිවට සුදු නෝනලා මතක් කර කර හීන බලනවා.

එහා එකා ලග තිබ්බ වතුර බෝතලය අරන් හැලුවා දුලාජ් නෑවෙන්නම.ලමයින්ට නම් හිනා දුලාජ් නැගිට්ටා එකපාරටම .

ශික් සර් ඉන්නවා නේද අත් දෙකත් ඉනේ ගහගෙන .අම්මා සර් නිසා ඉවසනවා.

"යනවා ගෙදර ගිහින් නිදා ගන්නවා"

දුලාජ් එහෙම්මම බෑග් එක අරන් පංතියෙන් එලියට ගියා.

දෙව්ලි පහන්දි දෙන්නම බස් එකට ආවේ දීප්ති එක්ක.පහන්දි තනියම ශීට් එකක දෙව්ලි දීප්ති සමග වෙනම ශීට් එහෙක.

යාළුවනේ සමාවෙන්න .වැරදි අඩුපාඩු ඇති .ගොඩාක් වැඩ අස්සෙ කතාව ලියන්නෙ.සමාවෙන්න .ඉතිං ඔයාලට හිතෙන දේ කමෙන්ට් කරන්න.ලයික් කරන්න.

Comments System WIDGET PACK